Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2014 r. odmówiono W. – Oddział Regionalny w G. wydania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem, z uwagi na okoliczność, iż podmiot ten nie brał udziału w postępowaniu sądowym. O wydaniu zarządzenia poinformowano W. – Oddział Regionalny w G. pismem z dnia 26 lutego 2014 r., doręczonym w dniu 4 marca 2014 r.
W dniu 13 czerwca 2014 r. W.– Oddział Regionalny w G. złożyła zażalenie na zarządzenie z dnia 19 lutego 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazała, że zażalenia nie składała, bowiem była i jest świadoma, że literalna wykładnia przepisów nie pozwala na zaskarżenie ww. zarządzenia, jednak "mając na uwadze specyfikę sytuacji, ostatecznie dojść należało do odmiennych wniosków, co okazało się możliwe dopiero w dniu 9 czerwca 2014 r.". W dniu 9 czerwca 2014 r. A. dowiedziała się bowiem, że wszystkie skargi kasacyjne podmiotów, które, tak jak A., nie brały udziału w pierwszoinstancyjnym postępowaniu sądowym, są odrzucane z uwagi na to, że podmioty te nie otrzymały odpisu wyroku z uzasadnieniem. Z tego względu, zdaniem A., należało dojść do wniosku, iż wykładnia systemowa, funkcjonalna i prokonstytucyjna wymaga, aby umożliwić zaskarżenie zarządzenia o odmowie doręczenia wyroku z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu W. nie wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku.
Jak wynika ze złożonego wniosku, W. – Oddział Regionalny w G. nie złożyła zażalenia na zarządzenie z dnia 19 lutego 2014 r. bowiem była świadoma, że zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu. W ocenie Sądu przekonanie o niedopuszczalności wniesienia zażalenia nie stanowi natomiast przeszkody, która uniemożliwia złożenie zażalenia w terminie i nie uzasadnia przywrócenia terminu. Nawet będąc przekonana o braku możliwości zaskarżenia zarządzenia A. mogła złożyć zażalenie, co najwyżej narażając się na jego odrzucenie.
W ocenie Sądu okoliczności przedstawione w złożonym wniosku nie pozwalają zatem uznać, iż złożenie zażalenia w terminie było niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.