Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. J. na postanowienie Sądu z dnia 9 grudnia 2008 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. postanowienie zostało doręczone M. J. w dniu 16 kwietnia 2009 r.
Na przedmiotowe postanowienie M. J. złożył zażalenie w dniu 23 kwietnia 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) za pośrednictwem Prokuratury Krajowej - Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej. Jak wynika z akt sprawy Prokuratura Krajowa przekazała zażalenie na postanowienie z dnia 31 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 maja 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazać należy, że w przypadku wniesienia zażalenia bezpośrednio do organu, którego działanie nie jest przedmiotem zażalenia to organ ten powinien je niezwłocznie przekazać do właściwego sądu. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. O zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia decyduje wówczas data nadania zażalenia pod adresem właściwego Sądu.
Jak wskazano na wstępie, Prokuratura Krajowa przekazała przedmiotowe zażalenie po upływie ustawowego terminu do wniesienia zażalenia. W takiej sytuacji ryzyko przekroczenia 7-dniowego terminu do wniesienia zażalenia obciąża stronę postępowania, a zażalenie jako wniesione z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.