Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 459/13 wydanym przez referendarza sądowego odmówiono K. C. przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Odpis powyższego zarządzenia wraz z pismem z dnia 4 grudnia 2015 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony wnioskodawcy w dniu 21 grudnia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – tom II, k. 411 akt sądowych).
W dniu 28 grudnia 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) K. C. i M. C. złożyli sprzeciw na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 3 P.p.s.a. (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2015 r., poz. 658), postanowienie o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowało się stanowisko, że stroną postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy jest tylko ta strona, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego prawa, gdyż "tylko interesów prawnych osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dotyczy to postępowanie" (postanowienie NSA z 7 marca 2008 r., I OZ 140/2008, LexPolonica nr 2793257). Pozostałe strony postępowania sądowoadministracyjnego nie mają "legitymacji skargowej w toczącym się postępowaniu ubocznym dotyczącym wniosku o prawo pomocy" (postanowienie NSA z 5 kwietnia 2007 r., II OZ 288/07, Lex nr 360207). Poglądy orzecznictwa zachowały aktualność również i na gruncie obecnego brzmienia art. 252 § 3 P.p.s.a., które zresztą jest jednoznaczne i nie pozastawia wątpliwości.
Powyższe oznacza, że prawo do złożenia sprzeciwu od postanowienia zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 grudnia 2015 r., którym odmówiono K. C. przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, przysługiwało wyłącznie wnioskodawcy – K. C. W tej sytuacji z uwagi na fakt, że M. C. nie była legitymowana do złożenia sprzeciwu od wskazanego wyżej postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobligowany był do jego odrzucenia na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.