Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu dnia 18 marca 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Dnia 22 marca 2011 r. skarżący złożył osobiście skargę kasacyjną na postanowienie Sądu odrzucające jego skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl zaś art. 175 § 1 tej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). Zgodnie zaś z § 3 tego artykułu skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych bądź rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie oraz obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez podmiot wskazany w art. 175 § 1 p.p.s.a., tj. adwokata bądź radcę prawnego. Mimo stosownego pouczenia, skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną. Ponadto skarżący nie jest w niniejszej sprawie osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej na mocy § 2 i 3 art. 175 p.p.s.a.
Należy zauważyć, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest brakiem skargi, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia odrzucenie tej skargi (zob. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 392). A zatem sąd powinien odrzucić taką skargę jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.