Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2006 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k-18).
Okręgowa Rada Adwokacka we W. pismem z dnia 14 grudnia 2006 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata T. K.– S. (k-30). Pismem Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r. dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu tego adwokata pełnomocnikiem z urzędu -skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 793/06 oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego (pkt I sentencji).
Pismem z dnia 28 marca 2007 r. pełnomocnik wskazała, że listem poleconym z dnia 29 stycznia 2007 r. zwróciła się do skarżącego o udzielenie pełnomocnictwa i nie otrzymała żadnej odpowiedzi.
Na rozprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. T. K. – S., która oświadczyła, że podtrzymuje skargę, a brak kontaktu ze skarżącym uniemożliwia jej przedstawienie nowych dowodów i okoliczności.
Następnie skarżący dnia 27 kwietnia 2007 r. nadał w urzędzie pocztowym urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 maja 2007 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy
Z kolei pismem z dnia 13 czerwca 2007 r. skarżący złożył ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2007 r. umorzono postępowanie wszczęte tym wnioskiem wskazując, iż nieudzielenie pełnomocnictwa przez skarżącego adwokatowi z urzędu nie uzasadnia przyznania skarżącemu prawa pomocy zważywszy, że pismem Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia 14 grudnia 2006 r. i dodatkowo pismem Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r. poinformowano skarżącego o wyznaczeniu przez Radę adwokata z urzędu. Powyższe oznacza, iż okoliczność ustanowienia pełnomocnika jest wystarczająco udokumentowana bez potrzeby dołączania do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa z podpisem strony. Fakt udokumentowania w ten sposób ustanowienia pełnomocnika potwierdza postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/05, ONSAiWSA 2005/6/115.
Dnia 28 czerwca 2007 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2007 r. umorzono postępowanie wszczęte tym wnioskiem, gdyż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z kolei dnia 14 stycznia 2008 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. odrzucającego skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście. W jego uzasadnieniu podniósł, że zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata. Ponadto wskazał, że użytkuje komunalny lokal mieszkalny o powierzchni 19 m² i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś decyzją urzędu pracy przyznano mu prawo do stypendium z tytułu przygotowania zawodowego w wysokości 476,85 zł netto.
Kolejnym postanowieniem z dnia 20 lutego 2008 r., na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym umorzył postępowanie sądowo administracyjne wszczęte wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Od tego postanowienie E.S. złożył sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 245 § 1 powyższej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4).
W rozpatrywanej sprawie skarżący E. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym przyznanie adwokata.
Złożony przez skarżącego na obecnym etapie postępowania sądowego wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2006 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowienie to zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 16 grudnia 2006 r.
Jak wynika z akt sprawy, Okręgowa Rada Adwokacka we W. dnia 14 grudnia 2006 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adw. T. K. – S., o czym poinformowała skarżącego. Pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2007 r. dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu adwokata przez Radę. Wyznaczony adwokat tj. T. K. – S. reprezentowała skarżącego na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2007 r., na której zapadł wyrok Sądu oddalający skargę skarżącego.
Skarżącemu zostało już zatem prawomocnie przyznane prawo pomocy, a pełnomocnik z urzędu podjął stosowne czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Złożenie zaś kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków prawomocności tego rozstrzygnięcia. Istotne jest, iż udzielenie dalszej pomocy prawnej na obecnym etapie postępowania sądowego tj. po wydaniu wyroku oddalającego skargę należy do kompetencji wyznaczonego przez radę adwokacką pełnomocnika z urzędu, który został ustanowiony przez Sąd na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w pierwszej instancji. Wyznaczony przez radę adwokat uprawniony jest bowiem do podejmowania wszelkich czynności zarówno w postępowaniu sądowym w pierwszej jak i w drugiej instancji, w tym do sporządzenia i wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu odrzucającego skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. Postanowienie odrzucające skargę kasacyjną zastało również doręczone adw.
T. K.- S. Z tych względów kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 243 § 2, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.