Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2006 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k-18).
Okręgowa Rada Adwokacka we W. pismem z dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu T. K. – S. (k-30). Pismem Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r. dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu tego adwokata pełnomocnikiem z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 793/06 oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego (pkt I sentencji).
Pismem z dnia [...] pełnomocnik wskazała, że listem poleconym z dnia [...] zwróciła się do skarżącego o udzielenie pełnomocnictwa i nie otrzymała żadnej odpowiedzi.
Na rozprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. T. K. – S., która oświadczyła, że podtrzymuje skargę, a brak kontaktu ze skarżącym uniemożliwia jej przedstawienie nowych dowodów i okoliczności.
Następnie skarżący dnia [...] nadał w urzędzie pocztowym urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 maja 2007 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte powyższym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy
Z kolei pismem z dnia [...] skarżący złożył ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2007 r. umorzono postępowanie wszczęte tym wnioskiem wskazując, iż nieudzielenie pełnomocnictwa przez skarżącego adwokatowi z urzędu nie uzasadnia przyznania skarżącemu prawa pomocy zważywszy, że pismem Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia [...] i dodatkowo pismem Sądu z dnia 17 stycznia 2007 r. poinformowano skarżącego o wyznaczeniu przez Radę adwokata z urzędu. Powyższe oznacza, iż okoliczność ustanowienia pełnomocnika jest wystarczająco udokumentowana bez potrzeby dołączania do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa z podpisem strony. Fakt udokumentowania w ten sposób ustanowienia pełnomocnika potwierdza postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/05, ONSAiWSA 2005/6/115.
Dnia [...] skarżący nadał w urzędzie pocztowym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2007 r. umorzono postępowanie wszczęte tym wnioskiem, gdyż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z kolei dnia [...] skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. odrzucającego skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście. W jego uzasadnieniu podniósł, że zażalenie to powinno być sporządzone przez adwokata. Ponadto wskazał, że użytkuje komunalny lokal mieszkalny o powierzchni 19 m2 i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś decyzją urzędu pracy przyznano mu prawo do stypendium z tytułu przygotowania zawodowego w wysokości 476,85 zł netto.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Złożony przez skarżącego na obecnym etapie postępowania sądowego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata należało uznać za bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 grudnia 2006 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowienie to zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu [...]. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we W. dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adw. T. K. – S., o czym poinformowała skarżącego. Pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 17 stycznia 2007 r. dodatkowo poinformowano skarżącego o wyznaczeniu adwokata przez Radę. Wyznaczony adwokat tj. T. K. – S. reprezentowała skarżącego na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2007 r., na której zapadł wyrok Sądu oddalający skargę skarżącego.
Skarżącemu zostało już zatem prawomocnie przyznane prawo pomocy, przy czym pełnomocnik z urzędu podjął stosowne czynności w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Złożenie zaś kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków prawomocności tego rozstrzygnięcia. Istotne jest, iż udzielenie dalszej pomocy prawnej na obecnym etapie postępowania sądowego tj. po wydaniu wyroku oddalającego skargę należy do kompetencji wyznaczonego przez radę adwokacką pełnomocnika z urzędu, który został ustanowiony przez Sąd na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w pierwszej instancji. Wyznaczony przez radę adwokat uprawniony jest bowiem do podejmowania wszelkich czynności zarówno w postępowaniu sądowym w pierwszej jak i w drugiej instancji, w tym do sporządzenia i wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu odrzucającego skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego. Postanowienie odrzucające skargę kasacyjną zastało również doręczone adw.
T. K.- S. Z treści przepisu art. 243 § 2 cytowanej ustawy wynika bowiem, że prawo pomocy obejmuje postępowanie rozpoznawcze i egzekucyjne. Natomiast postępowanie rozpoznawcze to postępowanie, które toczy się przed sądem w pierwszej jak i w drugiej instancji, w tym w postępowaniu zażaleniowym.
Z tych względów kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 243 § 2, art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.