Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 lipca 2016r. odrzucił skargę R. P..
Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2017r. sygn. akt II OZ 166/17.
Prowadząc dalej postępowanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017r. odrzucił skargę M. P., odrzucił wniosek R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zrządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, oraz odrzucił zażalenie R. P. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi
R. P. działając w imieniu własnym i M. P. wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2017 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P. składając jednocześnie wniosek o wyłączenie sędziego oraz referendarza sądowego.
Pismem z dnia [...] września 2017 r. wezwano R. P. do uzupełnienia braków zażalenia poprzez nadesłanie 13 odpisów zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Ponadto pismem z dnia [...] września 2017 r. wezwano R. P. o uzupełnienia w terminie 7 dni braków wniosku o wyłączenie sędziego i referendarza sądowego poprzez podanie imienia i nazwiska zarówno referendarza jak i sędziego, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pismem z dnia [...] października 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na wezwanie z dnia [...] września 2017 r.
Pismem z dnia 23 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego o sprecyzowanie zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd postanowił odnieść się do zażalenia R. P. z dnia [...] października 2017 r.
W piśmie tym skarżący złożył zażalenie na wezwanie z dnia 26 września 2017 r.
Jak wynika z akt sprawy w dniu 26 września 2017 r. do skarżącego wystosowania dwa wezwania. Jedno dotyczące uzupełnienia braków formalnych zażalenia, a drugie dotyczące usunięcia braków wniosku o wyłączenie sędziego.
Pismem z dnia [...] października 2017 r. co prawda wezwano R. P. do sprecyzowanie zażalenia, to jednakże w ocenie Sądu powyższe nie uniemożliwia rozpoznanie tego zażalenia. Należy mieć na uwadze, że na oba wezwania zażalenie nie przysługuje.
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "Ppsa"), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl zaś art. 178 Ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie z kolei do treści art. 194 § 1 Ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu. Natomiast na podstawie art. 198 Ppsa przepisu działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Jeżeli zatem ww. ustawa nie przewiduje (w określonych sytuacjach) prawo wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia czy też braków wniosku o wyłączenie sędziego, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego.
Z powyższych względów Sąd na podstawie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa odrzucił zażalenie z dnia 20 października 2017 r.
Wniosek o wyłączenie sędziego oraz referendarza sądowego należało pozostawić bez rozpoznania.
Art. 18 § 1 Ppsa (w związku z art. 24 § 1 Ppsa - odnośnie do referendarza) wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 Ppsa sąd wyłącza sędziego (referendarza) na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 Ppsa. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego (referendarza) można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego (referendarza) i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego (referendarza) są uzasadnione. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 Ppsa wniosek o wyłączenie sędziego (referendarza) powinien zatem zawierać: oznaczenie sędziego (referendarza) poprzez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.
Bez dochowania wskazanych wymogów nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzi przesłanka wyłączenia, określona w ustawie jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Brak tych danych niewątpliwie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 Ppsa
W niniejszej sprawie wniosek R. P. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom. Skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska sędziego ani referendarza, którego wniosek dotyczy.
Wobec powyższego pismem z dnia [...] września 2017 r. wezwano R. P. do uzupełnienia braków wniosku poprzez podanie imienia i nazwiska zarówno referendarz jak i sędziego, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie R. P. odebrał w dniu [...] października 2017 r. Jak wynika z akt sprawy w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił powyższego braku.
Z powyższych względów, na podstawie art. 49 § 2 Ppsa wniosek o wyłączenie sędziego oraz referendarza sądowego należało pozostawić bez rozpoznania.
Zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2017 r. podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 Ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie.
Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 194 § 3 Ppsa). Do pisma, strona obowiązana jest dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 Ppsa). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 Ppsa w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie pismem z dnia [...] września 2017 r. R. P. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sierpnia 2017 r. poprzez nadesłanie 13 odpisów zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższe wezwanie R. P. odebrał w dniu [...] października 2017 r. Jak wynika z akt sprawy w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia. Dla biegu powyższego terminu nie miało wpływu złożenie przez skarżącego zażalenia za zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 178 Ppsa w zw. z art. 197 § 2 Ppsa postanowił o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sierpnia 2017 r.