Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. oddalił skargę R.S. na decyzję SKO w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył pełnomocnik skarżącego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi adwokatowi T.M. w dniu 13 kwietnia 2015 r.
W dniu 30 kwietnia 2015 r. R.S. złożył sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której wniósł o uchylenie w całości wyroku Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania Sądu stała się skarga kasacyjna R.S. wniesiona w piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. od wyroku Sądu oddalającego Jego skargę, wydanego w dniu 19 lutego 2015 r.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Na wstępie Sąd zobligowany był zbadać, czy przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia nie tylko ogólne wymogi formalne przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, ale też ustawowe wymagania dotyczące szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku sporządzoną i podpisaną osobiście, a nie wykazał, iż zalicza się do grona osób, o których jest mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Okoliczność ta powoduje, że skarga kasacyjna R.S. jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Podkreślić przy tym należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, LEX 795309 oraz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 571/10, Lex 643665). Z tego tez względu Sąd nie był uprawniony do korygowania przedmiotowego braku skargi kasacyjnej poprzez zobowiązanie skarżącego o dopełnienie tzw. wymogu przymusu radcowsko-adwokackiego. Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.