Uzasadnienie
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z 16.12.2009 r. sygn. II SA/Rz 293/08, J. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych. Wskazane żądanie procesowe zostało zgłoszone także w imieniu H. S., której J. S. jest pełnomocnikiem.
Stwierdzono, co następuje:
J. S. oraz reprezentowana przez niego H. S. na wcześniejszym etapie rozpoznawania sprawy sygn. II SA/Rz 293/08, uzyskali prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. S. korzysta we wskazanym postępowaniu z prawa pomocy na mocy postanowienia WSA z 12.08.2008 r. sygn. II SA/Rz 293/08, natomiast H. S. została zwolniona od kosztów sądowych postanowieniem referendarza sądowego z 9.11.2009 r. sygn. II SA /Rz 293/08. Wymienione wyżej orzeczenia są prawomocne.
J. S. składając we własnym imieniu oraz imieniu żony H. S. kolejny wniosek o prawo pomocy domaga się przyznania uprawnień, z których czerpie korzyści. Należy w tym miejscu wyjaśnić stronie, że opłaty sądowe są elementem szerszej instytucji procesowej, jaką są koszty sądowe. W myśl art. 211 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej P.p.s.a.), koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Ponieważ, strony otrzymały prawo pomocy, żądanie J. S. oraz H. S. z 8.01.2010 r., jest bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość, o której mowa jest spowodowana nieistnieniem obowiązku ponoszenia przez strony opłat sądowych. Obowiązek ponoszenia tych opłat został zniesiony mocą prawomocnych orzeczeń WSA. Innymi słowy, nie istnieje przedmiot, do którego można byłoby odnieść prośbę wnioskodawców oraz ich możliwości majątkowe.
Bezprzedmiotowość żądania zgłoszonego przez J. S. i H. S. w piśmie z 8.01.2010 r., obliguje rozpoznającego wniosek do umorzenia postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy. Podstawa zawartego w sentencji postanowienia rozstrzygnięcia opiera się na regulacji art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 258 § 3 P.p.s.a.