Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie J. S. i H. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 29 lipca 2009 r., o tej samej sygnaturze akt, odrzucające zażalenie J. i H. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające zażalenie H. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające skargę kasacyjną J. S. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Powodem odrzucenia zażalenia postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. było nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego dwóch odpisów.
Odpis powyższego postanowienia z 16.12.2009 r. został doręczony stronom, w tym m.in. J. S. jako skarżącemu i jako pełnomocnikowi H. S. Do odpisu orzeczenia zostało dołączone pismo przewodnie, datowane na dzień 30 grudnia 2009 r., które zawierało pouczenie o przysługującym na to postanowienie środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia.
W dniu 12 stycznia 2010 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie J. S. jako skarżącego i pełnomocnika H. S. na postanowienie z dnia 16 grudnia 2009 r. – podpisane i sporządzone osobiście przez skarżącego.
Z uwagi na braki formalne środka zaskarżenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 stycznia 2010 r. J. S. – jako skarżący i pełnomocnik H. S. został wezwany do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 stycznia 2010 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upływał w dniu 03 lutego 2010 r.
W dniu 04 lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. S. nadesłał do tut. Sądu pismo w którym wskazał, iż zażalenie sporządził w 1 egzemplarzu i wysłał je do Sądu (k. 346 akt sprawy).
Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Stąd mając na uwadze art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony (zażalenia) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania.
Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem do zadań sądu pierwszej instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy zbadanie czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym oraz czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby ten Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów środek odwoławczy jest niedopuszczalny czy też wniesiony po terminie, sąd pierwszej instancji decyduje o jego odrzuceniu" – (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 31.01.2005r., sygn. FZ 505/2004 - system informacji prawniczej LexPolonica nr 420584).
Zgodnie z odesłaniem zawartym w przepisie art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W związku z tym po myśli art. 178 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie z uwagi na braki formalne tj. niedołączenie odpisów zażalenia, skarżący został wezwany do uzupełnienia tychże braków. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, będzie odrzucenie zażalenia.
Jak wynika z akt sprawy skarżący, jeden dzień po zakreślonym 7 – dniowym termini,e nadał na poczcie pismo w którym podniósł, iż zażalenie sporządził w 1 egzemplarzu. Z powyższego wynika, iż J. S. jako skarżący i pełnomocnik H. S. mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych zażalenia oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu.
Z tych też względów Sąd działając na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.