Uzasadnienie
J. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie tego Sądu z dnia 8 marca 2010r. odrzucające zażalenie na postanowienie wymienionego Sądu z dnia 13 lipca 2009r. odrzucające zażalenie J. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 18 maja 2009r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wyżej wymienionego od postanowienia z dnia 16 kwietnia 2009r. Ostatnio wskazane orzeczenie odrzucało skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
W dniu 23 marca 2010r. J. S. zakwestionował w drodze zażalenia wspomniane wyżej postanowienie tut. Sądu z dnia 8 marca 2010r.
Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy środek zaskarżenia zawierał braki, wezwano do ich uzupełnienia poprzez przedłożenie 8 egzemplarzy jego odpisów oraz uiszczenie kwoty 100 zł tytułem wpisu. W obydwu wypadkach zaznaczono, iż żądanych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania oraz wskazano rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek niezastosowania się do treści wezwania.
J. S. otrzymał wezwanie w dniu 29 kwietnia 2010r. W piśmie z dnia 5 maja 2010r. wyżej wymieniony podniósł, iż zażalenie sporządził tylko w jednym egzemplarzu, który wysłał do tut. Sądu. W odniesieniu do wezwania o wpis wskazał, iż nie jest w stanie go uiścić, w związku z czym wnosi o zwolnienie z tego obowiązku.
Termin do uzupełnienia powyższych braków skargi upłynął względem skarżącego bezskutecznie dnia 6 maja 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie winno m. in. czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jak wynika z art. 47 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć stosowną ilość jego odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania.
J. S. wezwany do nadesłania 8 odpisów złożonego przez niego zażalenia nie dokonał żądanej czynności podnosząc, iż wniósł go do tut. Sądu w jednym egzemplarzu. W tym miejscu należy podnieść, iż to strona ma obowiązek należytego dbania o własne interesy procesowe. Niedysponowanie zatem przez skarżącego wniesionym przez niego uprzednio środkiem zaskarżenia nie może zwolnić Sądu z zastosowania art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. obligujących do odrzucenia zażalenia w razie nieuzupełnienie jego braków.
Należy również wskazać, iż zażalenie J. S. nie zostało opłacone. Wprawdzie w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o zwolnienie go z tego obowiązku, jednakże Sąd stwierdza, iż wniosek ten nie będzie podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. W tym miejscu należy bowiem podkreślić, że kwestia przyznania J. S. prawa pomocy była już przedmiotem kilkukrotnego rozpoznania tak przez tut. Sąd, jak też Naczelny Sąd Administracyjny, które wskazywały na brak podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego w tym zakresie (postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 15 kwietnia 2009r oraz z dnia 7 grudnia 2009r. i postanowienia NSA z dnia 15 września 2009r. i 22 stycznia 2010r.).
Wobec powyższego należało odrzucić zażalenie J. S. na postanowienie tut. Sądu z dnia 8 marca 2010r. w związku z nieprzedłożeniem stosownej liczby jego odpisów na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2, art. 194 § 3 i art. 47 P.p.s.a.