Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...], która ustalała warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku gospodarczo – garażowego na działce nr ewid. [...] w miejscowości P. Odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niego skarga kasacyjna, która pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub też radcą prawnym doręczony został J. S. w dniu 23 kwietnia 2009r., na co wskazuje jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji.
W dniu 29 kwietnia 2009r. J. S. wniósł do tut. Sądu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, skierowaną przeciwko wymienionemu na wstępie postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od wydanego przez sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna w związku z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a.
Stosownie jednak do art. 175 § 1 P.p.s.a. powyższy środek odwoławczy powinien zostać sporządzony przez adwokata bądź też radcę prawnego.
O brzmieniu powołanego przepisu (art. 175 § 1 P.p.s.a.) J. S. był pouczony w piśmie przekazującym mu odpis postanowienia tut. Sądu z dnia 16 kwietnia 2009r.
Mimo tego wyżej wymieniony złożył w Sądzie skargę kasacyjną od wskazanego orzeczenia, którą sporządził osobiście, o czym świadczy jego podpis znajdujący się pod treścią przedmiotowego środka zaskarżenia.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw.
z art. 175 § 1 P.p.s.a. wobec niedopuszczalności niniejszego środka prawnego.