Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a źródło ich utrzymania stanowią pobierane przez nich świadczenia emerytalne w wysokości 1 500 zł miesięcznie i 1 200 zł miesięcznie.
Deklarując składniki zgromadzonego majątku skarżąca wykazała należące do niej oraz jej męża udziały w sp. z o.o. o wartości 345 000 zł.
W uzasadnieniu wniosku zaznaczono, że uzyskiwane dochody pozwalają skarżącej i jej mężowi na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb bytowych, a nie mają oni żadnych innych źródeł przychodów, gdyż posiadane przez nich udziały, będące przedmiotem zabezpieczenia, nie przynoszą dywidendy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze treść oświadczenia skarżącej nie sposób jest stwierdzić, że nie jest ona w stanie w pełni ponieść kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż dysponuje majątkiem o znacznej wartości (papiery wartościowe), w którym to majątku koszty sądowe, związane z niniejszą sprawą, znajdują pełne i wielokrotne pokrycie.
Niezależnie jednak od powyższego, nie można nie zauważyć, że na obecnym etapie postepowania jedynymi kosztami sądowymi, które skarżąca ma obowiązek ponieść jest wpis od skargi kasacyjnej wynoszący 750 zł. Tak więc, biorąc pod uwagę wysokość tej opłaty, w odniesieniu do łącznej wysokości świadczeń emerytalnych skarżącej i jej męża, wynoszącej 2 700 zł netto miesięcznie, stwierdzić należy, że jej poniesienie nie przekracza ich możliwości płatniczych, zwłaszcza, że koszty te były do przewidzenia w dłuższej perspektywie, jako że postepowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte niemalże rok temu. Skarżąca mogła więc poczynić oszczędności na ich pokrycie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.