Spis treści ustawy

Art. 224 Kodeks cywilny

Obowiązuje od 1.01.1965Stan prawny na 26.10.2026Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Art. 224.

§ 1.Samoistny posiadacz w dobrej wierze nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie lub utratę. Nabywa własność pożytków naturalnych, które zostały od rzeczy odłączone w czasie jego posiadania, oraz zachowuje pobrane pożytki cywilne, jeżeli stały się w tym czasie wymagalne.

§ 2.Jednakże od chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy. Obowiązany jest zwrócić pobrane od powyższej chwili pożytki, których nie zużył, jak również uiścić wartość tych, które zużył.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 26.10.2026, tekst z 25.06.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗, otwórz w wyszukiwarce, zgłoś błąd.

Orzeczenia i interpretacje 4664

Powołują ten przepis: 4628 orzeczeń sądów powszechnych, SN i TK (SAOS), 35 orzeczeń sądów administracyjnych (NSA i WSA) i 1 orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego od 2016 r.; najnowsze. Sąd Najwyższy tylko do 2016 r.; orzeczenia sądów administracyjnych dochodzą stopniowo, od najnowszych.

Wszystkie (4664) z filtrami według źródła, roku i sądu, szukaj w ich treści

Art. 224 Kodeks cywilny

Aktualne brzmienie

Orzeczenia i interpretacje 4664

Odsyłają tu 2