Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2004 roku, Nr [...] [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. poinformował D. W., że przesyła jej kserokopię żądanego przez nią pisma z dnia [...] czerwca 2003 roku dotyczącego rozbiórki budynku mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w N. na działce o nr ew. [...].
Jednocześnie poinformował D. W., że główne postępowanie administracyjne w sprawie rozbiórki prowadzi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., który wydał decyzję o nakazie rozbiórki z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...], na którą przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Poinformował również D. W., że opinia z dnia [...] czerwca 2003 roku wydana została na wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w okresie, gdy D. W. nie była jeszcze właścicielem działki o nr ew. [...], a nabywcy dokonując zakupu zaakceptowali zapis o przeznaczeniu budynku mieszkalnego i gospodarczego do rozbiórki.
Pismem z dnia [...] lutego 2004 roku D. W., M. W. oraz J. W. i M. W. złożyli zażalenie na pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] stycznia 2004 roku podnosząc zarzut, iż [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. jest w stosunku do nich stronniczy i bezczynny oraz, że narusza zasadę równości wobec prawa. W dalszej części zażalenia stwierdzili, iż nie przejmowali aktem notarialnym żadnej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 roku, Nr [...] Ministra Kultury stwierdził niedopuszczalność zażalenia na pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] stycznia 2004.
W uzasadnieniu swojego postanowienia Minister Kultury stwierdził, że pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] stycznia 2004 ma charakter jedynie informacyjny, nie jest władczym rozstrzygnięciem organu administracji i na tego typu pisma środek odwoławczy nie przysługuje.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli D. W., M. oraz J. W. i M. W. podnosząc zarzut rażącego naruszenia ich praw poprzez pozbawienie ich skutecznego środka odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego środek odwoławczy przysługuje stronie postępowania jedynie od decyzji wydanej przez organ administracji publicznej oraz od postanowień, jeżeli ustawa tak stanowi. Pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] stycznia 2004 roku nie może być uznane ani za decyzję, ani za postanowienie. Treść tego pisma wskazuje, iż ma ono charakter wyłącznie informacyjny. Pismem tym [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. nie rozstrzygnął o prawach i obowiązkach skarżących. Tym samym za słuszny uznać należy pogląd Ministra Kultury, że wniesienie zażalenia na pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] stycznia 2004 było niedopuszczalne.
W wyroku z dnia 16 listopada 2000 roku, sygn. akt V SA 235/00 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że: "niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną."
W niniejszej sprawie przesłanie skarżącym przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. pisma z dnia [...] stycznia 2004 było wyłącznie na udzieleniem skarżącym określonych informacji.
Skoro wniesienie zażalenia było niedopuszczalne to tym samym nie można przyjąć, że rozstrzygnięcie Ministra Kultury pozbawia skarżących środka odwoławczego. Środek taki bowiem w niniejszej sprawie skarżącym nigdy nie przysługiwał.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.