Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2012 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek B. K. i E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj., zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku wynika, iż B. K. i E. K. prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Wnioskodawcy utrzymują się z emerytury E. K. w wysokości 3374,77 zł brutto. B. K. i S. K. są osobami bezrobotnymi. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 63,92 m2 oraz działkę siedliskową o pow. 0,44 ha. Do stałych miesięcznych wydatków strona zaliczyła opłaty na spłatę kredytów - 900 zł., transport (sklepy, urzędy) - 200 zł., inne opłaty (prąd, gaz, woda, telefon,. ubezpieczenia, podatki itp.) -1200 zł. Strona ma zaciągnięte trzy kredyty na:
- 1. cele mieszkaniowe (kredyt odnawialny) – 13 000 zł.,
- 2. kredyt ratalny (na sprzęt AGD) – saldo 1036,80 zł.,
- 3. na cele bieżące (min. naprawa samochodu) – 5 489,64 zł.
Wnioskodawcy dodali, że nie korzystają ze świadczeń pomocy społecznej. Mają na utrzymaniu 6 psów.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a takim jest przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową B. K. i E. K. uznać należy, iż uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku skarżących poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego tj. o kwotę w wysokości 100 zł. (całkowity wpis od skargi w sprawie wynosi 200 zł.) i poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść tego wydatku. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z emerytury w wysokości 2771 zł. netto, co daje 923,67 zł w przeliczeniu na jedną osobę. Strona nie posiada oszczędności. Jednocześnie uznano, że stronę stać na poniesienie pozostałych, ewentualnych kosztów sądowych, które mogą pojawić się w sprawie na późniejszych etapach postępowania (opłata za uzasadnienie wyroku, wpis od skargi kasacyjnej, opłaty za odpisy). Wydatki te, o ile się pojawią, będą odsunięte w czasie, stąd strona ma możliwość odpowiedniego przygotowania się na ich poniesienie. Uznano, że skoro stronę stać na zaciąganie kredytów konsumpcyjnych (kredyt na sprzęt AGD, zaciągnięty po spłaceniu kredytu na sprzęt sportowy), to strona nie znajduje się w tak trudniej sytuacji, by uzasadnione było zwolnienie od obowiązku uiszczenia całości kosztów sądowych. Wydatku tego nie można zaliczyć do koniecznych wydatków związanych z utrzymaniem i zaspokojeniem podstawowych potrzeb (utrzymanie konieczne).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.