Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 ust 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie robót wykonywanych na nieruchomości przy ul. [...] w W. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że postępowanie przed organem nadzoru budowlanego toczyło się na wniosek W. i Z. S. W wyniku czynności kontrolnych ustalono, że Z. P. od lutego 2008r. wykonuje roboty związane z rozbiórką budynku i garażu.
Według oświadczenia inwestora roboty są wykonywane na podstawie zgłoszenia dokonanego w dniu 27 września 2006r.
W dacie kontroli tj. 14 maja 2008r stwierdzono, że został rozebrany dach budynku, jedna ściana zewnętrzna, ściany wewnętrzne, wierzchnie warstwy podłóg, odkopano fundamenty budynku do głębokości 1,0-1,5 m. Dodatkowo rozebrano ściany pomieszczeń nad garażem, strop i ściany garażu. W ich miejsce wykonano nowe ściany z pustaków, przygotowano szalunek do wykonania stropu.
Po dokonaniu ustaleń, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem wydanym [...] wstrzymał roboty budowlane związane z rozbiórką budynku i garażu i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej prawidłowości wykonywanych robót.
Po złożeniu opinii technicznej organ decyzją kontrolowaną umorzył postępowanie administracyjne.
W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe.
Organ podkreślił, że przedmiotowe roboty, prowadzone były w oparciu o zgłoszenie dokonane 27 września 2006r do którego nie został wniesiony sprzeciw. Wykonanie robót budowlanych na podstawie zgłoszenia, na które wymagane było pozwolenie na budowę nie jest samowolą budowlaną w rozumieniu art. 48 i w takim przypadku ma zastosowanie tryb przewidziany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
Z opinii technicznej przedstawionej przez inwestora wynika, że roboty rozbiórkowe i remontowe wykonane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami i warunkami oraz ze sztuką budowlaną.
Zdaniem organu brak było podstaw do nałożenia na inwestora dodatkowych obowiązków w trybie art. 51 Prawa budowlanego, a więc została spełniona przesłanka bezprzedmiotowości postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli W. i Z. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.
Skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 51 Prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153,poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji w rozpatrywanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] utrzymująca w mocy decyzję powiatowego organu nadzoru budowlanego z [...] umarzającą postępowanie prowadzone w sprawie wykonywania robót na działce przy ul. [...] w W. W ocenie Sądu decyzje organów zapadły z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Należy podkreślić, iż rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów Kpa, a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Zobowiązany jest również do wyczerpującego rozpatrzenia i oceny całego zbadanego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i 80 Kpa, oraz do uzasadnienia rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 Kpa. Te zasady obowiązują też organ II-ej instancji bowiem istotą postępowania odwoławczego jest rozpatrzenie sprawy na nowo co do jej istoty.
W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji wydały rozstrzygnięcia z naruszeniem powyższych zasad.
Przedmiotem badania organów w niniejszej sprawie były roboty rozbiórkowe prowadzone na działce przy ul. [...] w W., zaś materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118). Przede wszystkim należy podnieść, że art. 28 Prawa budowlanego ustanawia zasadę, w myśl której roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Sformułowana w powołanym przepisie generalna zasada obowiązuje również w odniesieniu do robót budowlanych polegających na rozbiórce obiektu budowlanego, albowiem rozbiórka jest możliwa jedynie poprzez przeprowadzenie odpowiednich robót budowlanych, o ile w sprawie nie będą miały zastosowania przepisy art. 31 Prawa budowlanego zawierającego wyczerpujące wyliczenie rodzajów rozbiórek, które nie wymagają pozwolenia. Zgodnie z art. 31 Prawa budowlanego będą to rozbiórki wszystkich obiektów i urządzeń budowlanych zapewniających możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, pod warunkiem, że nie podlegają one ochronie jako zabytki. Pozwolenia na nie wymaga również rozbiórka budynków i budowli, jeżeli spełniają one wszystkie następujące warunki:
- 1. nie są wpisane do rejestru zabytków
- 2. maja wysokość poniżej 8 m i ich odległości od granicy działki nie jest mniejsza niż połowa wysokości tychże obiektów.
Poza sporem pozostaje, iż inwestor Z. P. takiego pozwolenia nie posiadał, co prawda dokonał w dniu 27 września 2006r. zgłoszenia planowanych robót rozbiórkowych ale organ nie przeanalizował jego treści nie dokonał porównania zakresu zgłoszenia i wykonywanych robót w końcu pominął w ocenie skuteczności zgłoszenia fakt, iż wykonane na podstawie przyjętego wadliwie zgłoszenia roboty budowlane stanowią przypadek z art. 50 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego tj. samowolnie wykonywane roboty budowlane i obligują organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji z art. 51 ust 1-2.
W przypadku samowolnie prowadzonych robót rozbiórkowych możliwe jest wydanie nakazu zaniechania dalszych robót czy nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, bądź nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.
W przypadku robót rozbiórkowych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia nie ma bowiem zastosowania tryb z art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego jako przypadek odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego czy innych warunków pozwolenia na budowę, ponieważ inwestor nigdy nie uzyskał decyzji z art. 32 Prawa budowlanego.
Poza powyższym należy podnieść, że organ I instancji bezzasadnie przyjął, że inwestor wykonał obowiązek nałożony na niego postanowieniem wydanym [...] – zobowiązującym do przedłożenia opinii technicznej oceniającej zgodność wykonywanych robót rozbiórkowych z przepisami w tym techniczno – budowlanymi, bowiem opinia złożona przez inwestora z [...] (jedno zdaniowa) nie ocenia robót w żądanym zakresie.
Organ odwoławczy zaś, nie dokonał właściwej kontroli decyzji organu I instancji i nie rozpatrzył sprawy co do jej istoty, nie wskazując też przesłanek według których w jego ocenie postępowanie w sprawie należy uznać za bezprzedmiotowe.
Powyższe uwagi Sądu organ obowiązany będzie uwzględnić przy ponownym rozstrzygnięciu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i 200 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153,poz 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.