Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2011 r. przyznano skarżącej L. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został adw. P. W..
Wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r. Sąd oddalił skargę L. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. i przyznał adw. P. W. kwotę 307,50 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego. Adw. P. W. złożył w imieniu L. W. skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 22 maja 2012 r., wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lutego 2014 r. oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Jak wynika z akt sprawy, adw. P. W. złożył w imieniu L. W. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 22 maja 2012 r., brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 4 lutego 2014 r. Zauważyć też trzeba, że adw. P. W. prowadził sprawę również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 maja 2012 r. przyznał adw. P. W. wynagrodzenie w kwocie 307,50 zł). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł), zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.