Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1835/12 po rozpoznaniu sprawy ze skargi: J. K., K. O., M. B., R. P., Z. S., M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji – uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji (pkt I.), stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku (pkt II.), zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. K., K. O., M. B., R. P., Z. S., M. P. kwotę 650 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 stycznia 2013 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III. wyroku) wniósł pełnomocnik skarżących adwokat [...].. Wraz z zażaleniem uiścił wpis w kwocie 100 zł.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 30 stycznia 2013 r. wniósł pełnomocnik zaskarżonego organu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1045/13 i II OZ 345/13 oddalił skargę kasacyjną (pkt 1.), uchylił postanowienie zawarte w punkcie III (trzecim) wyroku i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w tej części (pkt. 2), zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. K., K. O., M. B., R. P., Z. S., M. P. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 3.).
W uzasadnieniu wyroku z dnia 18 listopada 2014 r. Sąd wskazał, że w sprawie Sąd I instancji błędnie określił zasądzoną kwotę kosztów postępowania. W sprawie występowało sześcioro skarżących i każdy z nich uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, a więc łącznie 1200 zł. Ponadto, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika w sprawie tego rodzaju wynosi 240 zł. Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się ponadto opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji zobowiązany będzie również uwzględnić koszty związane z koniecznością sporządzenia złożonego w niniejszej sprawie zażalenia, bowiem zarówno przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i przepisy odrębne, nie dają podstaw do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów postępowania w związku z uchyleniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie także do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują szczegółowych zasad ustalania wysokości przysługujących stronie należności, odsyłając w tym zakresie do przepisów odrębnych. W przypadku jeśli strona reprezentowana jest przez adwokata, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r., stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie tego rodzaju wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, w postępowaniu zażaleniowym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą 120 zł.
Mając na uwadze powyższe Sąd zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących: J. K., K. O., M. B., R. P., Z. S., M. P. kwotę 1628 zł (słownie: tysiąc sześćset dwadzieścia osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 1 sentencji postanowienia), na którą składa się:
- a) uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie po 200 zł przez każdego ze skarżących – łącznie w kwocie: 1200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych);
- b) koszty zastępstwa procesowego za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji: w kwocie 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych);
- c) wynagrodzenie adwokata za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych);
- d) uiszczono opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie po 17 zł udzielonego przez skarżących: J. K., M. B., K. O., Z. S., - łącznie w kwocie: 68 zł (słownie: sześćdziesiąt osiem złotych).
Zgodnie z art. 227 § 2 p.p.s.a. od zażaleń w przedmiocie kosztów sądowych nie pobiera się opłat sądowych. Należało więc na podstawie art. 225 p.p.s.a. zwrócić solidarnie skarżącym: J. K., K. O., M. B., R. P., Z. S., M. P. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia (pkt 2 sentencji postanowienia).
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, działając na podstawie art. 190, art. 200, art. 201 § 1, art. 225 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.