Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku z dnia 18 września 2014 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu Sądu strona skarżąca w dniu 15 kwietnia 2016 r. przesłała sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa (PPPr) zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowego oraz ustanowienia pełnomocnika, zawierający niewypełnioną rubrykę 3 oraz nieprawidłowo wypełnione rubryki 2.1. i 4.2.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wezwał stronę skarżącą, do uzupełnienia ww. wniosku poprzez:
- - prawidłowe zakreślenie w rubryce 4.2 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zakresu, w jakim strona skarżąca wnosi o przyznanie prawa pomocy odnoszącego się do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, informując iż wniosek może objąć po jednym żądaniu z rubryki 4.1. oraz 4.2.,
- - wypełnienie rubryki 3 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy,
- - prawidłowe wypełnienie rubryki 2.1 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularz PPPr przeznaczony jest dla osób prawnych, natomiast w rubryce 2.1. strona skarżąca jako wnioskodawcę wskazała osobę fizyczną), w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 7 maja 2016 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru - w aktach sprawy). Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie złożyła prawidłowo wypełnionego, sporządzonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Następnie skarżąca pismem z dnia 5 lipca 2016 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączyła prawidłowo wypełnionego formularza. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W argumentacji wniosku, jako przyczynę uchybienia terminu, podała brak znajomości prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej cyt. jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 P.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 5 lipca 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżąca wnosi, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 października 2009 r., o sygn. akt II FZ 421/09, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślenia wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanej jednostki redakcyjnej jednoznacznie wynika zatem, że strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną sytuacją, kiedy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego doznaje ograniczenia, jest sytuacja, w której wniosek taki złożony jest po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W takim bowiem wypadku pozostaje on bez wpływu na wezwanie do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1003/10, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze.
W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 5 lipca 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, a tym samym podlega on odrzuceniu.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że powyższa okoliczność nie ma żadnego wpływu na prawo skarżącej do złożenia w niniejszej sprawie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.