Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika S. K. – J. Z. K., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi S. K. na Prezydenta B. w przedmiocie odmowy sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 czerwca 2010 r. wraz z wszelkimi stosownymi pouczeniami.
Na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 31 maja 2010 r. skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt I OZ 559/10 Naczelny Sąd Administracyjny powyższe zażalenie oddalił.
W dniu 3 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie, którym wezwał pełnomocnika skarżącej do wykonania zarządzenia z dnia 31 maja 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 sierpnia 2010 r.
Dnia 31 sierpnia 2010 r. pełnomocnik złożył do akt sprawy pismo kwestionujące zasadność zażądanej przez Sąd opłaty. W związku z tak sformułowanym oświadczeniem został wezwany do podania, czy pismo to jest zażaleniem na zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Z treści nadesłanej przez pełnomocnika odpowiedzi wynika jednak, że zakwestionował on zarządzenie Przewodniczącego z dnia 3 sierpnia 2010 r. wzywające do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu.
Zauważyć należy, że w przedmiocie zasadności wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz wysokości tej opłaty wypowiedział się ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt I OZ 559/10, przesądzając o tym, że skarżąca powinna zapłacić od wniesionego zażalenia kwotę 100 zł.
Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego spowodowało konieczność pouczenia strony o potrzebie wykonania ciążącego na niej obowiązku uregulowania opłaty sądowej od zażalenia i skutkach jego zaniedbania. Podkreślić przy tym należy, że zarządzenie wydane w tym przedmiocie przez Przewodniczącego Wydziału w dniu 3 sierpnia 2010 r. stanowi wyłącznie czynność o charakterze technicznym. Jest ono skierowaną do pełnomocnika skarżącej informacją wskazującą na konieczność uiszczenia wpisu (realizującą zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie mogła być kwalifikowana, jako zarządzenie opisane w art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z § 3 p.p.s.a., podlegające zaskarżeniu zażaleniem.
Ze względu na to, iż przedmiotowa decyzja procesowa nie została wymieniona w katalogu zawartym w art. 194 § 1 p.p.s.a., a nadto nie jest zarządzeniem, o którym stanowi art. 227 § 1 p.p.s.a. i możliwości jej wzruszenia nie przewiduje żaden inny przepis ustawy, stwierdzić należy, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 3 sierpnia 2010 r. jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie odrzucił, o czym orzekł w sentencji postanowienia.