Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 1) odrzucił wniosek H. S. o uzupełnienie treści wyroku wydanego przez ten Sąd w dniu 27 września 2006r., jako spóźniony, oraz 2) oddalił wniosek o sprostowanie treści tego wyroku.
Powyższe postanowienie H. S. zaskarżył w całości.
W zażaleniu podniósł, że rozstrzygniecie nie zawiera podstawy prawnej niedopuszczalności uzupełnienia treści wyroku oraz zakwestionował odmowę sprostowania wyroku.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o uzupełnianie treści wyroku, Sąd odrzucił, jako niedopuszczalne.
Przede wszystkim należy zauważyć, że środka zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się go doszukiwać wbrew ustawie. Zażalenie jest środkiem odwoławczym służącym od wskazanych ustawowo postanowień incydentalnych, niekończących postępowania w sprawie (art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przysługuje ono tylko wówczas, gdy przepis szczególny tak stanowi. Ponieważ w przepisach obowiązującej ustawy brak jest regulacji, która dopuszczałaby wniesienie zażalenia na postanowienie wydane w trybie przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.
Brak środka zaskarżenia na to postanowienie nie narusza praw skarżącego, skoro mógł on – w terminach wynikających z przepisów prawa - dochodzić zmiany zakwestionowanego wyroku w drodze skargi kasacyjnej.
Z tego względu Sąd zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucił.