Uzasadnienie
W dniu 21 stycznia 2007 r. uczestnik postępowania L. R. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. R. na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) stycznia 1999 r.
Z informacji podanych przez uczestnika postępowania w nadesłanym formularzu wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz małoletnim synem. Jak oświadczyła jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Jedynym źródłem utrzymania jej rodziny jest renta inwalidzka męża-Z. R. w wysokości 638 zł pomniejszona o koszty komornicze w kwocie 155 zł. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż L. R. nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni wskazała, iż ze względu na stan zdrowia obecnie jest w trakcie badań specjalistycznych ustalających jej niepełnosprawność zdrowotną celem uzyskania orzeczenia lekarskiego o jej niepełnosprawności zdrowotnej. Wnioskodawczyni wskazała również, iż ponosi stałe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz leczeniem swoim oraz męża.
Rozpoznając wniosek L. R. należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że spełnia ona warunki, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie.
Oceniając przedłożony przez L. R. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową i zdrowotną wnioskodawczyni. Złożone przez nią oświadczenie co do jej stanu zdrowia, braku stałych dochodów oraz wielkości wydatków wskazuje, że po stronie wnioskodawczyni istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
L. R. jako osoba bezrobotna nie uzyskuje żadnych dochodów, natomiast dochody jej męża w wysokości 638 zł służą do utrzymania trzyosobowej rodziny. Należy zatem uznać, iż wnioskodawczyni nie jest zatem w stanie poczynić oszczędności, z których mogłaby pokryć koszty postępowania sądowego, w tym również koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne uznano, że L. R. wyczerpuje przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.