Uzasadnienie
R. P. wraz z M. P. złożyli skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2015r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 947/15 oddalono wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziego Grażyny Radzickiej, a w pozostałym zakresie pozostawiono wniosek bez rozpoznania.
Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] marca 2018 r. (k. 330 akt sądowych).
Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. R. P. złożył zażalenie na postanowienie z [...].02.2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący wskazał, że w ostatnim dniu terminu do złożenia zażalenia doznał choroby psychicznej i fizycznej oraz zatrucia. W związku z tym znalazł się w szpitalu i zostało wdrożone leczenie. Lepiej Skarżący poczuł się dopiero [...] kwietnia 2018 r. wobec czego zachował termin do złożenia wniosku. Do wniosku nie załączono jakiekolwiek zaświadczenia lekarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Wymaga zwrócenia uwagi, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Tylko spełnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu stronie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14 i z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10). W orzecznictwie wskazuje się również, że dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu.
Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również to, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04).
Oceniając w tym kontekście działanie strony skarżącej nie można przyjąć, że uchybienie przez nią terminowi do złożenia sprzeciwu było niezawinione. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Skarżący nie przedstawił żadnego zaświadczenia lekarskiego dowodzącego, że znalazł się on w szpitalu, bądź przebył wskazaną przez Niego chorobę. Ponadto nawet fakt, że Skarżący został przyjęty do szpitala na skutek "choroby psychicznej, fizycznej i zatrucia", która to okoliczność nie została niczym udokumentowana, nie przesądza o tym, że strona nie mogła wnieść zażalenia w ustawowym terminie.
Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika wprawdzie, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu można zaliczyć hospitalizację, jednakże możne to nastąpić tylko wtedy, gdy rzeczywiście nie pozwala ona na wyręczenie się inną osobą przy dokonywaniu czynności procesowych. Z samego faktu leczenia szpitalnego nie wynika bowiem automatycznie to, że strona nie mogła dokonać czynności procesowej, chociażby posługując się pomocą innych osób przy wnoszeniu zażalenia do Sądu, gdyż nie jest to czynność, której musiała dokonać osobiście.
Tymczasem z treści wniosku skarżącego wynika, że w szpitalu znalazł się w ostatnim dniu biegu terminu do wniesienia zażalenia, co oznacza, że praktycznie przez cały okres biegu terminu do jego wniesienia dokonanie tej czynności procesowej nie było w istocie niczym zakłócone. Dodatkowo w okolicznościach tej sprawy nic nie wskazuje na to, aby choroba na którą powołuje się skarżący uniemożliwiała mu należyte zabezpieczenie swoich interesów i obiektywnie wykluczało wniesienie zażalenia z zachowaniem ustawowego terminu. Także podczas pobytu w szpitalu istnieją bowiem obiektywne możliwości do dokonania omawianej czynności procesowej, albo samodzielnie lub poprzez inną upoważnioną osobę (np. pełnomocnika). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano żadnych innych okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu, dlatego wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.