Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wnioski R. P. (dalej skarżący) o przyznanie prawa pomocy, wskutek nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych tych wniosków.
R. P. pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 947/15 odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu.
Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. R. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2017 r.
Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07 lipca 2017 r. sygn. akt II OZ 733/17 oddalono zażalenie Skarżącego. NSA podkreślił, że okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uprawdopodabniają braku jego winy w uchybieniu terminu do złożenia sprzeciwu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (wydanych przez referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
W sprawie nie ulega wątpliwości, iż zarządzenie referendarza sądowego z dnia 14 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. (k. 200 akt sądowych). Zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 27 marca 2017 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw skarżącego zostało złożone osobiście w biurze podawczym Sądu w dniu 03 kwietnia 2017 r. (co potwierdza data prezentaty Sądu, k. 202), a zatem po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu.
Nie został również przywrócony Skarżącemu terminu do wniesienia sprzeciwu (vide postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16.05.2017 r. sygn. akt IV SA/Po 947/15 oraz postanowienie NSA z dnia 07 lipca 2017 r. II OZ 733/17).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.