Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję w przedmiocie skierowania na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Do skargi dołączył zaadresowany do S K O w W wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalne skutki prawne w postaci cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami.
W odpowiedzi na skargę S K O w W wniosło o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem z dnia [...] poinformowano skarżącego, że w niniejszej sprawie Sąd będzie mógł rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dopiero po jego ponowieniu i przesłaniu do Sądu przez skarżącego – z prawidłowo wskazanym adresatem wniosku i prawidłowo powołaną podstawą prawną.
W odpowiedzi na powyższe skarżący pismem z dnia [...] ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny i powtarzając dotychczasowe argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwany dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże bez względu na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętej wnioskiem decyzji. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja S K O w przedmiocie skierowania na badania lekarskie nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 588/08). Podkreślić przy tym należy, iż nałożony na skarżącego obowiązek – poddanie się badaniom lekarskim – ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego.
Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie natomiast odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/GI 1134/08).
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.