Uzasadnienie
Skarżący R. P., w prawem przewidzianej formie, ponownie wystąpił z żądaniem przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 128 akt sądowych).
Pierwotne żądanie przyznania prawa pomocy zostało już prawomocnie rozstrzygnięte (k. 29-32, k. 48-49, k. 65-67 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 roku o sygn. akt II FZ 286/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Wnioskodawcy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odmowie przyznania prawa pomocy (k. 65-67 akt sądowych).
W uzasadnieniu postanowienia, odnosząc się merytorycznie do żądania wnioskodawcy, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że skarżący nie wykazał warunków aktualizujących przyznanie mu prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Natomiast Wnioskodawca, w uzasadnieniu kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponownie powołał ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, na które wskazywał już w pierwotnym wniosku (k. 20 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 13 października 2016 roku starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu orzekł o umorzeniu postępowania wywołanego kolejnym wnioskiem R. P. (k.132-134 akt sądowych).
Wnioskodawca skorzystał z prawa do sprzeciwu i wniósł o uchylenie postanowienia referendarza sądowego w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej.
W sprzeciwie zawarte zostało kolejne żądanie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz kolejne żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu kolejnego żądania przyznania prawa pomocy Skarżący wskazał, że jego sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła, gdyż wzrosło jego zadłużenie, jest bezdomny oraz ciężko choruje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 roku.
Skoro strona postępowania, wbrew swoim obowiązkom prawnym, nie wykonuje obowiązków procesowych w zakresie uzupełnienia oświadczenia majątkowego, to brak jest ustaleń faktycznych, które mogłyby stanowić tło dla weryfikacji twierdzeń o spełnieniu przesłanek określonych w art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., w tym także w zakresie ewentualnego pogorszenia się sytuacji majątkowej strony postępowania, której wcześniej już odmówiono przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze żądanie przyznania prawa pomocy zawarte w sprzeciwie od orzeczenia referendarz sądowego wyjaśnić należy, że w tym zakresie nie przesłano Skarżącemu kolejnego formularza wniosku o przyznanie praw pomocy, gdyż w tej sytuacji procesowej nie mamy do czynienia z tzw. ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Sprzeciw od orzeczenia referendarz sądowego zawierający kolejne żądanie przyznania prawa pomocy ma ten skutek prawny, że modyfikuje (ogranicza lub rozszerza) zakres żądania wniosku o prawo pomocy lub uzupełnia argumentację dotyczącą faktycznych podstaw zasadności już zgłoszonych żądań.
Niniejsze postanowienie zostało wydane w celu rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 05 października 2016 roku i jest skuteczne od daty złożenia wniosku, a zatem obejmuje swym zakresem także kolejne żądanie, modyfikację żądań, dokonaną w sprzeciwie, czyli przed datą wydania przez Sąd niniejszego orzeczenia.
Ponowienie w sprzeciwie żądania przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ale bez wykonania wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego skierowanego do strony w odpowiedzi na pierwotny wniosek o prawo pomocy, ma ten skutek, że zbędne jest prowadzenie postępowania wyjaśniającego na okoliczność pogorszenia się sytuacji majątkowej Wnioskodawcy w toku rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia (sprzeciwu).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 260 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.