Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r. – k. 182. 7 dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem [...] r.
W dniu [...] r. skarżący wniósł sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej – k. 184.
Na wezwanie Sądu w dniu [...] r. skarżący złożył zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. z powodu choroby nr statystyczny nr [...]. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu [...] r. – k. 189.
Ponadto nadesłał on pismo z dnia [...] r. w którym wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby skarżący nie mógł chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy skarżący mógł rozpocząć chodzenie po [...](co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma). Oprócz [...] skarżący doznał też[...], co może poświadczyć odpowiedni [...] – k. 190.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).
W niniejszej sprawie skarżący winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od [...] r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu [...] r.
Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie skarżący odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po dniu [...] r. (w okresie wskazywanym w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim) – w dniu [...] r. (k. 163 akt) oraz w dniu [...] r. (k. 164).
Również przedmiotowe zarządzenie zostało odebrane przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. – k. 182.
Oznacza to, że choroba wskazywana w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała skarżącemu osobistego odbierania, ale również nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tutejszego Sądu.
Z tego powodu w ocenie Sądu skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie z dnia 7 marca 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.