Uzasadnienie
W. K., działająca przez pełnomocnika, wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2007 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz określenia kwoty długu celnego. Wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając żadnych okoliczności uzasadniających tenże wniosek.
Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2009 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku powyższego wniosku poprzez przytoczenie jego uzasadnienia – w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku.
Odpis zarządzenia w tym przedmiocie został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lutego 2009 r. (k. 87 akt sąd.).
Do dnia dzisiejszego skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te, podlegające ocenie Sądu, winny być wykazane przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku w tym przedmiocie poprzez wskazanie konkretnych zdarzeń świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
W niniejszej sprawie skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podała żadnych okoliczności uzasadniających tenże wniosek w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku w tym zakresie poprzez jego uzasadnienie – w siedmiodniowym terminie pod rygorem oddalenia wniosku. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 9 lutego 2009 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które pozwalałyby przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W konsekwencji brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
/-/Marzenna Kosewska
T.M.d