Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r. Sąd odrzucił skargę – k. 93.
Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną od powyższego postanowienia – k. 224.
Zarządzeniem z dnia 14 września 2016 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania – k. 336.
Strona wniosła pismem z dnia [...] r. zażalenie na powyższe zarządzenie – k. 351.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem na wyżej wskazane zarządzenie z 14 września 2016 r. należało umorzyć na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zgodnie z powyższym przepisem jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Wyżej wskazane postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ jeszcze przed wniesieniem zażalenia Sąd postanowieniem z 5 września 2013 r. odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, a postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. odrzucił zażalenie na postanowienie z 7 maja 2015 r. Następnie Sąd odrzucił postanowieniem z 15 marca 2017 r. zażalenie na postanowienie z dnia 25 czerwca 2015 r. – k. 383. NSA postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie z dnia 15 marca 2017 r. – k. 417.
Postanowienie Sądu z dnia 05 września 2013 r. o odrzuceniu skargi jest zatem prawomocne od 22 czerwca 2017 r.
Sprawa została więc zakończona, stąd rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 14 września 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o wyłączenie referendarza bez rozpoznania jest bezprzedmiotowe.
Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.