Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił stronie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r., sygn. II GZ 215/13, oddalił zażalenie strony skarżącej na to postanowienie.
Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy również został oddalony prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2014 r.
W dniu 25 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt III SA/Po 1113/12.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu z dnia 25 czerwca 2015 r. R. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu uzupełnionego na wezwanie Sądu żądania wnioskodawca nie zawarł żadnych danych dotyczących jego stanu rodzinnego, majątku i dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również przedstawione dokumenty na ich poparcie, powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.
Należy zaznaczyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został już rozstrzygnięty prawomocnymi postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 marca 2013 r. oraz z dnia 6 lutego 2014 r., stąd ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć w kontekście normy z art. 165 p.p.s.a., a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd wskazanych orzeczeń nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy.
Analiza znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF prowadzi do wniosku, że skarżący ponownie nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej. Z przedłożonego oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym, finansowym i dochodach nie wynika, jaka jest jego sytuacja rodzinna i majątkowa oraz jakie osiąga dochody. Oświadczenie wnioskodawcy z dnia 6 lipca 2015 r., zawarte następnie w urzędowym formularzu, nie odpowiada wymogom przepisu art. 252 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego nie zawiera żadnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
W konkluzji należy stwierdzić, że złożone przez skarżącego oświadczenie uniemożliwiają Sądowi ocenę, czy zaistniały zmiany okoliczności sprawy, warunkujące możliwość zmiany postanowienia z dnia 6 lutego 2014 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.