Uzasadnienie
Pismami z dnia [...] roku [...]wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 350-351 akt sądowych). Na tej podstawie zarządzeniem z dnia [...] roku wnioskodawca został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 379 akt sądowych). Przesyłka z powyższym wezwaniem została skutecznie doręczona wnioskodawcy w dniu [...] roku (k. 380 akt sądowych). W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez wnioskodawcę na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie.
Brak reakcji ze strony wnioskodawcy na wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu sprawia, że zastosowanie w sprawie znajduje rygor nadany w wezwaniu. Niezłożenie w wyznaczonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oznacza, że spełniona została przesłanka warunkująca pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 17 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
We wniesionym sprzeciwie skarżący podniósł bardzo ogólnie, że jego sytuacja uległa pogorszeniu. Do sprzeciwu nie załączył wniosku na wymaganym urzędowym formularzu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 w związku z art. 257 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.