Uzasadnienie
Pismem z [...] r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego D. P., wniosła skargę kasacyjną na powyższy wyrok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (w terminie do jego uiszczenia) skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do wniosku skarżąca dołączyła poświadczenie o zatrudnieniu, zaświadczenie o zarobkach, wydruk z CEIDG, wyrok rozwodowy, wyniki badań lekarskich, zaświadczenia lekarskie oraz fakturę za leki. W uzupełnieniu wniosku przy piśmie z [...] r. skarżąca nadesłała formularz PPF oraz odcinek emerytury matki byłego męża A. J., którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym.
Postanowieniem z 2 marca 2015 r. Sąd odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Postanowienie to stało się przedmiotem zażalenia skarżącej. W jego wyniku Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 maja 2015 r. (sygn. akt I GZ 271/15) uchylił zaskarżone zarządzenie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Niezależnie od powyższego wniosek o prawo pomocy złożono także w innej sprawie M. J. zawisłej przed tutejszym Sądem a to w sprawie I SA/Gl 496/15. W sprawie tej przedłożono aktualne dokumenty, nieznane w momencie wydania postanowienia z 2 marca 2015 r. tj. zaświadczenia o zarobkach, według którego skarżąca od września ubiegłego roku przebywa na zwolnieniu lekarskim i nie pobiera wynagrodzenia, potwierdzeń wypłaty zasiłku chorobowego za różne okresy (np. za okres od [...] do [...] r. wypłacono skarżącej kwotę [...] zł) oraz zeznania podatkowego skarżącej za ubiegły rok (wykazano w nim przychód w wysokości [...] zł, w tym [...] zł tytułem wynagrodzenia za pracę).
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do poglądu wypowiedzianego w uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., wiążącego Sąd ponownie rozpoznający wniosek, ocenę tego, czy przesłanka ta zachodzi, należy przy tym odnieść do obecnej sytuacji skarżącej. Stwierdzić zatem wypada, że w świetle dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie oraz w sprawie I SA/Gl 496/15 skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla niej i dla jej rodziny, czyli małoletnich córek pozostających na jej utrzymaniu.
Udokumentowała ona wszak niewielki dochód w postaci minimalnego wynagrodzenia za pracę lub nieznacznego zasiłku chorobowego oraz alimentów na dzieci. Po tym, jak wnioskująca rozwiodła się z mężem, nie można też wskazać członka rodziny, na którym spoczywałby prawny obowiązek udzielenia jej pomocy finansowej na cele postępowania. Niepodobna również tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych skarżącej oraz ciążących na niej zobowiązań.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.