Uzasadnienie
Pismem z 28 listopada 2012 r. (także data nadania) M.J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. [...]w przedmiocie podatku akcyzowego.
Wnioskiem z dnia 5 lutego 2013 r., nadesłanym do tut. Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 3.610,00 zł, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu.
Postanowieniem z 10 czerwca 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w zakresie przekraczającym kwotę 500 zł oraz ustanowiono skarżącej adwokata z urzędu.
Na rozprawę 25 czerwca 2014 r. skarżąca stawiła się z pełnomocnikiem z urzędu adwokatem T.D. oraz z pełnomocnikiem z wyboru doradcą podatkowym D.P. Na pytanie Sądu skarżąca oświadczyła, że nie zmieniła się jej sytuacja majątkowa. Pomaga jej najbliższa rodzina oraz, że pełnomocnika z wyboru sfinansowała jej rodzina.
Sąd postanowił odroczyć rozprawę z terminem z urzędu w związku z art. 249 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) adwokata, radcę prawnego doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie zostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Natomiast stosownie do art. 249 p.p.s.a. przyznane prawo pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć.
Zgodnie z art. 263 p.p.s.a. o cofnięciu prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powyższe normy do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca w dniu przyznania adwokata z urzędu nie posiadała fachowego pełnomocnika. Zatem 10 czerwca 2013 r. nie istniała negatywna przesłanka określona w art. 246 § 3 p.p.s.a. nie pozwalająca na ustanowienie skarżącemu adwokata. Jednak wraz ze złożeniem na rozprawie 25 czerwca 2014 r. pełnomocnictwa dla ustanowionego przez stronę dla doradcy podatkowego D.P. przestała istnieć okoliczność jaką było nie zatrudnianie lub nie pozostawanie w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Ponieważ okoliczność na podstawie której przyznano prawo pomocy przestała istnieć, sąd na podstawie art. 246 § 3 w zw. z 249 p.p.s.a postanowił cofnąć skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Na podstawie art. 263 p.p.s.a o cofnięciu prawa pomocy Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.