Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2069/07, oddalającego skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Skarga kasacyjna nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, nie sporządziła jej również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Odpis niniejszego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Tego samego dnia (data stempla pocztowego) J. C. złożył sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Stosownie zaś do treści art. 194 § 4 powołanej ustawy, zażalenie na takie postanowienie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2008 r., pomimo tzw. przymusu adwokackiego, czyli obowiązku jego sporządzenia przez uprawnione osoby wymienione w art. 175 powołanej ustawy, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż nie spełnia ono wymogu określonego w art. 194 § 4 ustawy i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Wskazać przy tym należy, iż sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez inną osobę, niż wymieniona w art. 175 ustawy, stanowi nieusuwalną wadę, która nie ma charakteru formalnego i nie jest brakiem, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II GZ 116/06, Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.