Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 540/13
Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta skargą M. W. (dalej: skarżąca) na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2015 r. skarżąca zgłosiła wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie sędziów: Jacka Surmacza, Kazimierza Włocha i Grzegorza Panka, ponieważ zdaniem skarżącej, istnieją okoliczności tego rodzaju, że wywołują uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tych sędziów w przedmiotowej sprawie, przywołując na uzasadnienie okoliczność, że ww. sędziowie wydali postanowienie z dnia 16 marca 2015 r., sygn. II SA/Rz 540/13 o odmowie wyłączenia innych sędziów tego sądu od orzekania w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdy tymczasem wniosek ten dotyczył wyłączenia tychże sędziów od udziału w sprawie, oraz że oświadczenia, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia wymienionych w powołanym postanowieniu sędziów, oparte zostały na wniosku skarżącej z innej daty niż pismo w tej kwestii, tj. faktycznie było to pismo z dnia 10 stycznia 2015 r., nie zaś z dnia 10 stycznia 2012 r. Tym samym skarżąca zarzuciła, że powyższe podważa wiarygodność i prawdziwość złożonych oświadczeń sędziów, zaś w kontekście tych okoliczności i w związku z brzmieniem art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sędziowie: Jacek Surmacz, Kazimierz Włoch, Grzegorz Panek w kolejnych czynnościach podejmowanych w sprawie mogą również orzekać stronniczo w ramach źle pojętej solidarności sędziowskiej, co jest okolicznością uzasadniającą wniosek.
W sprawie należy dodać, że skarżąca kolejny już raz zgłasza wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie w tej konkretnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. II SO/Lu 149/13 oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, nie znajdując przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów. Również kolejny wniosek z dnia 10 stycznia 2015 r. w kwestii wyłączenia sędziów, został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalony (postanowienie z dnia 16 marca 2015 r., sygn. II SA/Rz 540/13).
Sędziowie Jacek Surmacz, Kazimierz Włoch, Grzegorz Panek w dniu 7 maja 2015 r. złożyli pisemne oświadczenie, że nie zachodzą po ich stronie przyczyny wyłączenia od rozpoznania przedmiotowej sprawy, o których mowa w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. (k. 176, 177, 178 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie zarówno z mocy prawa jak i na wniosek strony jest gwarancją mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Charakter tych przepisów we wszystkich procedurach sądowych, w tym w procedurze sądowoadministracyjnej, jest oczywisty, tzn. sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu sprawy.
Art. 18 § 1 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, z powodu których wyłączenie sędziego powinno nastąpić z urzędu, natomiast wyłączenie dokonywane na wniosek, czego domaga się w sprawie strona, uregulowane jest w art. 19 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, wyłączenie sędziego przez sąd następuje na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje tego rodzaju okoliczność, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. W każdym przypadku przedstawiona argumentacja musi uprawdopodabniać przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 P.p.s.a.).
Za niezasadny należy uznać wniosek o wyłączenie ww. sędziów na podstawie art. 19 P.p.s.a. Wskazane we wniosku przyczyny wyłączenia sędziów nie stanowią innych okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w tym przepisie, ma zapewnić przede wszystkim obiektywizm w rozpoznaniu sprawy. Zatem fakt podejmowania przez sędziów, objętych wnioskiem o ich wyłączenie, w innych sprawach czynności niesatysfakcjonujących strony skarżącej, nieodpowiadających wyłącznie jej oczekiwaniom nie stanowi powodu, który obiektywnie powodowałby utratę zaufania do bezstronności sędziego (sędziów). Samo przeświadczenie o ewentualnym prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób nieobiektywny lub bezstronny, nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie, na co zwraca uwagę bogate w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych i literatura przedmiotu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. II FZ 60/08, system CBOIS: https://cbois.nsa.gov.pl).
Niezadowolenie skarżącej odnoszące się do sposobu prowadzenia innych spraw (oddalenie wniosku o wyłączenie innych sędziów rozpoznającego sprawę sądu), w żadnym razie nie może automatycznie stanowić podstawy do wyłączenia sędziów wcześniej orzekających w tych sprawach
W rozpoznawanej sprawie nie miała również miejsca żadna z przesłanek wymieniona w treści art. 18 § 1 P.p.s.a., powodująca wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z mocy ustawy.
Konstatując, należy stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 18 § 1 i w art. 19 P.p.s.a., które mogłyby uzasadniać wyłączenie powołanych wyżej sędziów od jej rozpoznania.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 § 1, art. 19 i art. 20 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.