Uzasadnienie
W dniu 21 listopada 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek M.B. o wyłączenie wszystkich sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od rozpoznania sprawy z jego skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. Na rozprawie wyznaczonej w powyższej sprawie na dzień 22 listopada 2017 r., postanowieniem wpisanym do protokołu bez sporządzania odrębnej sentencji Sąd, na podstawie art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił wniosek M.B. z dnia [...] listopada 2017 r., jako niedopuszczalny uznając, że jest to wniosek o wyłączenie Sądu.
W piśmie procesowym z 24 listopada 2017 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie zaprzeczając jakoby składał wniosek o wyłączenie Sądu na podstawie art. 20 § 4 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są postanowienia wymienione w punktach 1 – 10 tego przepisu. Ani ten przepis ani też inny przepis P.p.s.a. nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie sądu o odrzuceniu wniosku o wyłączenie Sądu, wydane w oparciu o art. 20 § 4 P.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne.