Uzasadnienie
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2013 r. wezwano skarżącego w dniu 14 czerwca 2013 r. na podany w skardze i wniosku o prawo pomocy adres poczty elektronicznej (wskazany jako adres do doręczeń obok tradycyjnego adresu pocztowego) do uzupełnienia – w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. – wniosku o prawo pomocy w terminie 7 dni, poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Następnie postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 r. referendarza sądowego tutejszego Sądu odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, w uzasadnieniu wspominając m.in., że wnioskodawca na wezwanie do uzupełnienia i wyjaśnienia wątpliwości co do swojej sytuacji finansowej i majątkowej nie udzielił żadnej odpowiedzi.
W dniu 16 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący "w związku z postanowieniem II SA 541/13 z dnia 26.07.2013r. o odmowie przyznania prawa pomocy" złożył wniosek o przywrócenie terminu zakreślonego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2013 r. do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, wskazując na okoliczności, ze względu na które nie mógł w terminie zapoznać się i uzupełnić braków podania w przedmiocie prawa pomocy, a które zarazem dotyczyły możliwości zapoznania się przez skarżącego z postanowieniem z dnia 26 lipca 2013 r. i terminowego wniesienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zawarty w piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2013 r. wniosek o przywrócenie zakreślonego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2013 r. terminu do uzupełnienia braków wniosku o prawo pomocy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Zarazem art. 88 p.p.s.a. wskazuje, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest natomiast niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności m.in. jeżeli uchybienie terminowi nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), np. przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX 2013, komentarz do art. 88).
W niniejszej sprawie wniosek skarżącego jest niedopuszczalny z uwagi na wydanie przez referendarza sądowego WSA w Poznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, od którego przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu, którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a. W razie bowiem skutecznego wniesienia sprzeciwu (terminowego lub w warunkach przywrócenia terminu) postanowienie referendarza sądowego traci moc obowiązującą, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega (w całości) rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 p.p.s.a.).
Skarżący może zatem w sprzeciwie podnieść dodatkowe okoliczności, względnie uzupełnić wniosek w zakresie wynikającym z uprzednio skierowanego do strony wezwania, któremu to terminowi uchybił; względnie Sąd – w razie wątpliwości – może wezwać skarżącego do uzupełnienia dotychczas przedstawionych (we wniosku i sprzeciwie) informacji.
Podane przez skarżącego we wniosku z dnia 16 sierpnia 2013 r. okoliczności są w istocie tożsame z przeszkodami, które uniemożliwiły stronie wcześniejsze zapoznanie się z postanowieniem o odmowie prawa pomocy, a w konsekwencji terminowe wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Stąd też mogą stanowić przedmiot merytorycznego rozpatrzenia w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 26 lipca 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz