Uzasadnienie
Skarżąca K. B. została wezwana do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W dniu 25 stycznia 2012 r. zarządzenie zostało doręczone osobiście do rąk skarżącej (k. 24). Skarżąca nie wykonała zarządzenia i nie przedłożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Zgodnie z dyspozycją art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (formularz PPF). Wniosek o przyznanie prawa pomocy ma bowiem sformalizowany charakter. Wobec tego, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony w wymaganej formie, w zakreślonym terminie po wezwaniu do uzupełnienia tego braku, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w zarządzeniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska