Uzasadnienie
Pismami z dnia 15 lipca 2016 r. (złożonym osobiście k.335 i przesłanym do NSA k.358) oraz z dnia 12 sierpnia 2016r. (przesłanym do WSA w Krakowie k.379 i przesłanym do NSA K.576) skarżący A.F. (zam. ul.[...], Z.), reprezentowany przez pełnomocnika r.p.r. M. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podając, że w przedmiotowej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej, nieodwracalnej szkody, a nadto zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo i zmierza do jego obejścia. Nadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wniósł tożsamym w treści pismem z dnia 12 sierpnia 2016r. (przesłanym do WSA w Krakowie k.421 i do NSA k. 538) A. F. (zam. ul.[...] Z.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z cytowanego wyżej przepisu wynika zatem, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie dotyczy przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie.
W ocenie Sądu, wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015r. nr XII/183/2015 nie jest możliwe, bowiem uchwała ta zawiera przepisy prawa miejscowego (por. wyr. WSA w Krakowie z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt III SA/Kr 569/07), które weszły w życie. Zgodnie bowiem z § 10 zaskarżonej uchwały wchodzi ona w życie z dniem 1 lipca 2016r.
Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może wstrzymać wykonania zaskarżonych do niego przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, wniosek złożony w niniejszej sprawie nie mógł zostać uwzględniony, a zatem orzeczono o jego oddaleniu na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.