Uzasadnienie
W dniu 19 lutego 2015 r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że datą początkową biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jego uchybieniu. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone na jego adres w sposób zastępczy w dniu 2 lutego 2015 r. Skarżący zaznaczył, że nie mógł odebrać osobiście przesyłki zawierającej to postanowienie, gdyż przebywał wtedy za granicą. Natomiast wiadomość o odrzuceniu skargi powziął 12 lutego 2015 r., w tym też dniu udał się do sekretariatu WSA w Kielcach "w celu powzięcia informacji odnośnie odrzuconej skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Z powyższych regulacji zatem wynika, że aby wniosek o przywrócenie terminu został skutecznie wniesiony to przede wszystkim muszą być spełnione dwa warunki po pierwsze wniosek musi być wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a po drugie strona musi we wniosku uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.
W niniejszej sprawie skarżący skupił się jedynie na uzasadnieniu pierwszego z warunków (które to uzasadnienie należy uznać za wiarygodne), natomiast we wniosku w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. Skarżący nie podał jakiejkolwiek przyczyny, z powodu której uchybił temu terminowi. Tym samym w ogóle nie jest możliwa ocena, czy uchybienie terminu miało charakter zawiniony czy też nie.
Biorąc pod uwagę podniesione wyżej okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jego winy i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.