Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2011 r. K. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu lokalu nr [...], położonego w W. przy ul. [...].
W skardze wskazała, że w związku ze śmiercią K. R., głównej najemczyni lokalu (jej babci) złożyła wniosek o zawarcie umowy najmu przedmiotowego lokalu na podstawie § [...] uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu W. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. została poinformowana, że uchwałą z dnia [...] czerwca 2010 r. Zarząd odmówił zakwalifikowania jej do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] wskazując, iż nie zamieszkiwała z K. R. przez okres 7 lat poprzedzających dzień śmierci najemczyni tego lokalu.
Skarżąca twierdzi, że zamieszkała z babcią K. R. w 2000 roku i do dnia dzisiejszego nieprzerwanie zamieszkuje w lokalu nr [...]. Wskazała również, że co prawda w uzasadnieniu wniosku wskazała, że zamieszkała z babcią dopiero w 2004 r., jednak podanie tej daty było błędne i na dalszym etapie postępowania zostało sprostowane. Informacja ta została również potwierdzona przez lokatorów budynku przy ul. [...].
Skarżąca podniosła ponadto, że z uwagi na brak uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wiadomo dlaczego Zarząd [...] nie dał wiary wyjaśnieniom składanym przez skarżącą i przez jej sąsiadów. Nie wiadomo również, jej zdaniem, jakie czynności zostały podjęte w toku prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania.
K. L. zwróciła również uwagę na fakt, że jest matką samotnie wychowującą dziecko i zgodnie z art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych.
Odpowiadając na skargę Zarząd [...] wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał, że K. L. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. razem z małoletnim synem J., a zameldowana jest w nim od 2004 r. W 2002 roku babcia skarżącej uzyskała zgodę na jej zameldowanie, jednak czynności dokonała dopiero od 2004 roku. Organ podniósł również, że skarżąca uprzednio zameldowana była w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., którego najemcami (jako lokalu komunalnego) od 1987 r. są jej rodzice A. i J. R. Ponadto Zarząd [...] powołał przepis § 31 uchwały Rady [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu [...] wskazując, że skarżąca należy do grona uprawnionych, spełnia kryterium metrażowe i nie zalega z opłatami za korzystanie z lokalu. Jednakże przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło stałego zamieszkiwania skarżącej wraz z babcią i prowadzenie z nią wspólnego gospodarstwa domowego przez okres co najmniej ostatnich siedmiu lat.
Organ zwrócił uwagę, na podanie K. R. z [...] kwietnia 2002 r. skierowane do Wydziału Lokalowego Urzędu Dzielnicy [...] i jej wniosek z [...] czerwca 2002 r. o zgodę na zameldowanie K. L. w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Z pism tych wynika, że skarżąca zamieszkiwała od 1983 r. do momentu wzajemnej zamiany przedmiotowego lokalu na lokal nr [...] przy ul. [...] w W., dokonanej między dziadkami skarżącej a jej rodzicami w 1987 r. Organ Zauważył przy tym, że pismem z dnia [...] lipca 2002 r. K. R. (babcia skarżącej) została poinformowana przez Urząd [...], że może zameldować wnuczkę w lokalu nr [...] przy ul. [...]. Zameldowanie to nastąpiło jednak dopiero dwa lata później tj. w dniu [...] września 2004 r. Fakt zamieszkania w niniejszym lokalu z dniem zameldowania został potwierdzony także przez zgłoszenie K. L. do opłat za lokal. Poprzednie oświadczenia babci skarżącej (z dnia [...] kwietnia 2001 r. i z dnia [...] sierpnia 2002 r.) zawierają natomiast informację, że w ww. lokalu zamieszkuje sama.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie jest uzasadniona.
Przede wszystkim wskazać należy, że uchwała organu wykonawczego gminy w sprawie zakwalifikowania (bądź odmowy zakwalifikowania) osoby ubiegającej się o najem lokalu, znajdującego się w gminnym zasobie mieszkaniowym, do zawarcia umowy najmu takiego lokalu jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "ppsa".
Uchwała taka jest zatem zaskarżalna do sądu administracyjnego (patrz: uchwała NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, publ. ONSA i WSA 2008/6/90).
Przed wniesieniem skargi do Sądu, K. L. pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wyczerpując tym samym tryb wynikający z przepisu art. 52 § 4 ppsa.
Odpowiadając na powyższe wezwanie Zarząd [...] uchwałą z dnia [...] września 2011 r. odmówił jego uwzględnienia.
Skarga została wniesiona w dniu [...] października 2011 r., a więc z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 ppsa.
Podstawę wydania zaskarżonej uchwały stanowią przepisy uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2009 r. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm), w szczególności § 31 dotyczący zawarcia umowy najmu z osobami, które pozostały w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiły w stosunek najmu na podstawie art.691 kc..
Istotą sporu w sprawie niniejszej pozostaje kwestia, czy skarżąca K. L. spełnia warunek wspólnego zamieszkiwania z najemcą w lokalu za zgodą właściciela i prowadzenia z nim wspólnego gospodarstwa domowego przez okres co najmniej ostatnich 7 lat, o którym mowa w pkt.1 cytowanego § 31 wskazanej uchwały.
Co do pozostałych warunków (które muszą wystąpić łącznie) organ uznał je za spełnione wskazując, że K. L. należy do grona osób uprawnionych wymienionych w tym przepisie, spełnia wskazane tam kryterium finansowe i metrażowe oraz nie zalega z opłatami za korzystanie z lokalu.
Podstawą odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej, było ustalenie w toku postępowania, że zamieszkała ona z babcią, K. R., zmarłą w dniu [...].07.2008 r., począwszy od dnia [...].09.2004 r., z którą to datą została w lokalu zajmowanym przez babcię zameldowana, za zgodą Urzędu [...]. Potwierdzeniem powyższego był zdaniem Zarządu fakt, że K. R. złożyła oświadczenie do Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami [...], zgłaszające wnuczkę K. L. jako wspólnie zamieszkującą, w związku z ponoszeniem opłat, dopiero w dniu [...].11.2004 r. Wcześniejsze, analogiczne oświadczenia zmarłej K. R. złożone zostały w tej samej placówce w dniach [...].04.2001 r. oraz [...].08.2002 r. i potwierdzą, że w wyżej wymienionych datach zamieszkiwała w lokalu samotnie.
W ocenie sądu orzekającego w sprawie niniejszej organ, podejmując zaskarżoną uchwałę uchybił treści art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa., a uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przede wszystkim podkreślić należy, że przeprowadzając wywiad z mieszkańcami budynku przy ul. [...], w którym zamieszkuje skarżąca, organ zaniechał ustalenia faktycznej daty zamieszkania tam przez K. L., poprzestając jedynie na uzyskaniu od sąsiadów informacji, że ww. zamieszkiwała z babcią K. R. w chwili jej śmierci. Powyższe ustalenia nie zostały także w żaden sposób ocenione pod kątem ich wpływu na treść spornej uchwały. Podobnie organ nie ocenił i nie uzasadnił jaki wpływ na treść uchwały miało oświadczenie jednego ze świadków w tej części, w której wskazuje ono, że skarżąca zamieszkiwała w lokalu nr [...] zarówno w chwili śmierci babci w 2008 r., jak i w dacie śmierci dziadka J. R., który zmarł w 2001 r.
Wbrew żądaniu K. L., zgłoszonemu w treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ zaniechał przeprowadzenia wnioskowanego przez nią dowodu z zeznań wskazanych tam świadków na okoliczność faktycznego zamieszkiwania przez nią w spornym lokalu. W uzasadnieniu uchwały organ nie wyjaśnił przyczyn powyższego, brak jest zatem podstaw do wnioskowania, czy dowody te uznał za istotne czy też nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Powyższe przesądza, zdaniem sądu, że organ przeprowadził postępowanie w sprawie niniejszej z pogwałceniem zasady dążenia do wyjawienia prawdy obiektywnej z poszanowaniem słusznego interesu obywatela, a także zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 7 i 8 kpa). Pomimo obowiązku realizacji zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w treści art. 77 §1 kpa, organ nie zebrał i nie rozpatrzył całości materiału dowodowego niezbędnego dla jej rozpoznania, a swojego stanowiska nie uzasadnił wg reguły ujętej w treści art. 107 § 3 kpa.
Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni stanowisko przedstawione w treści uzasadnienia sądu, a także rozważy i oceni materiał dowodowy dołączony do skargi.
Mając na uwadze treść art. 91.1 ustawy z dnia 08.03.1990 r. o samorządzie gminy, który stanowi, że chwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, a także art. 94.1.wg, którego nie stwierdza się nieważności uchwały organu gminy po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego, sąd na podstawie ust 2.wskazanego przepisu orzekł o niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem.
Orzeczenie o kosztach zapadło na podstawie art.200 ppsa.