Uzasadnienie
W następstwie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2012 r., radca prawny l. B. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej K. L.. Wyznaczony pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej informując, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącą ani w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 złotych, w tym tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 złotych.
Od powyższego postanowienia radca prawny L. B. wniósł sprzeciw, w treści którego wskazał, iż wynagrodzenie za etap kasacyjny postępowania powinno wynosić nie 50 % ale 75 % stawki minimalnej, gdyż oprócz sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej reprezentował dodatkowo skarżącą na rozprawie kasacyjnej przed NSA. Wobec czego wniósł o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w łącznej wysokości 516,00 zł.
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2141/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł w tym tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł.
Na skutek złożonego w sprawie zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OZ 710/13 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazując na naruszenie przez sąd pierwszej instancji § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U z 2013 r., poz. 490) poprzez jego niezastosowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu reprezentował skarżącą w postępowaniu prowadzonym zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji, sporządził poza tym i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną.
Powyższe uzasadnia zasądzenie radcy prawnemu L. B. kosztów za reprezentowanie skarżącej w pierwszej i w drugiej instancji w wysokości odpowiednio – 240 zł (§ 14 ust 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia) i 180 zł (§ 14 ust 2 pkt 2 lit a cytowanego rozporządzenia) powiększonej o podatek VAT.
W związku z powyższym, na podstawie na podstawie ww. § 14 ust 2 pkt 1 c w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz art. 260 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.