Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r., II FSK 2092/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. (dalej: "Strona", "Skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., I SA/Sz 201/12 w sprawie ze skargi M.T. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2011 r.,
I SA/Sz 577/11.
Strona wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego ww. wyroku WSA w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., I SA/Sz 201/12, która to skarga została odrzucona na mocy postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 19 maja 2016 r., I SA/Sz 201/12. Strona zaskarżyła ww. postanowienie z dnia 19 maja 2016 r. zażaleniem, które na mocy postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2016 r., I SA/Sz 201/12 zostało odrzucone.
Strona zaskarżyła ww. postanowienia z dnia 23 czerwca 2016 r. zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 7 września 2016 r.,
I SA/Sz 201/12, na które Strona wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r., II GZ 1235/16 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Strony na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie z dnia 12 października 2016 r., I SA/SZ 201/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na ww. postanowienie. Z kolei postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r., I SA/Sz 201/12 WSA w Szczecinie oddalił wniosek Strony o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy. W dalszej kolejności zarządzeniem Starszego referendarza Sądowego z dnia 15 listopada 2017 r., I SA/Sz 201/12 odrzucono wniosek Strony o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy i pozostawiono wniosek Strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Strona pozwała sędziego sprawozdawcę o odszkodowanie w związku z czym postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r., I SA/Sz 201/12 WSA w Szczecinie wyłączył dotychczasowego sędziego sprawozdawcę od rozpoznania sprawy. Z kolei postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r., I SA/Sz 201/12 WSA w Szczecinie wyłączył kolejnego sędziego sprawozdawcę od rozpoznania sprawy, na jego wniosek. Powyższe postanowienie z dnia 29 stycznia 2018 r. Strona zaskarżyła zażaleniem.
Strona w dalszej kolejności składała żądania wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy WSA w Szczecinie od orzekania w sprawie, skargi na przewlekłość i bezczynność postępowania w sprawie, które rozpoznawane były przez Naczelny Sąd Administracyjny i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Strona ponownie składała wnioski o przyznanie jej prawa pomocy, w tym celem wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i składała również środki zaskarżenia na wydawane w sprawie rozstrzygnięcia jak i wnioski o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych ww. wniosku w zakresie prawa pomocy. Po zwrocie akt z NSA, po prawomocnym zakończeniu postępowań w sprawie z wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy, o bezczynność i przewlekłość postępowania WSA w Szczecinie, w zakresie prawa pomocy, w aktach sprawy pozostało do rozpoznania m.in. zażalenie Strony z dnia 21 lutego 2018 r. na ww. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2018 r. wyłączające sędziego WSA Ewę Wojtysiak od rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325, tj. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3)(uchylony);
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie: 1) pozostawienia pisma, którego braków strona nie uzupełniła, bez rozpoznania (art. 49 § 2);
- 2) pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 4);
- 3) kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227).
W art. 194 § 1 P.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o wyłączeniu sędziego wydanego na podstawie art. 19 P.p.s.a., o czym Skarżąca została przez Sąd poinformowana. Pomimo stosownego pouczenia Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie z dnia 29 stycznia 2018 r., od którego nie przysługuje środek zaskarżenia.
Na marginesie i dla porządku Sąd zauważa, że wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy WSA w Szczecinie został prawomocnie załatwiony postanowieniem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 czerwca 2018 r., II SO/Go 3/18.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. ma również zastosowanie do środka odwoławczego jakim jest zażalenie.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.