Uzasadnienie
Skarżąca M.T. pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 201/12 oddalającego skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 577/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 201/12 odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez M.T.
Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. M. T. złożyła zażalenie na postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 201/12 odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zwracając uwagę, że wnioskowała o stwierdzenie nieważności wyroku. Podniosła nadto, że składała wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania i nie zostało to rozpatrzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zostały umieszczone w Dziale VIIa "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718; dalej "p.p.s.a."). Stosownie do art. 285l p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 w zw. z art. 285l p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie – stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 285l p.p.s.a. - powinno być sporządzone z zachowaniem przymusu radcowsko-adwokackiego, przewidzianego w tym przepisie.
Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 285l p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
W tej sytuacji wniesione przez Skarżącą zażalenie z dnia 15 czerwca 2016 r. na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalne, bowiem zostało sporządzone przez Skarżącą osobiście, pomimo, że nie należy ona do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 194 § 4 i art.175 § 2 i 3 p.p.s.a.
Ponadto informacyjnie Sąd podaje, że wniosek Skarżącej o unieważnienie postępowania został rozpatrzony postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 maja 2014 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 285l p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia