Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 marca 2018 r. (k. 195 akt sąd.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 20 lutego 2018 r. na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2018 r. odrzucającego zażalenie z dnia 17 stycznia 2018 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego dniu 17 marca 2018 r. (druk ZPO, k. 201 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin, uwzględniając treść art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), upłynął bezskutecznie z dniem 26 marca 2018 r.
Pismem złożonym w dniu 13 kwietnia 2018 r. (data nadania, koperta, k. 206 akt sąd.) skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika (brata), wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W argumentacji wniosku pełnomocnik wskazał, że w terminie otwartym do wniesienia zażalenia, na skutek choroby psychicznej i fizycznej oraz zatrucia, znalazł się w szpitalu. Po odbytej hospitalizacji i odzyskaniu zdrowia, co nastąpiło w dniu 6 kwietnia 2018 r., wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu, a składając ten wniosek w dniu 13 kwietnia 2018 r. dochował terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. (k. 208 akt sąd.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wniosku z dnia 13 kwietnia 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 11 kwietnia 2018 r. poprzez przedłożenie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, dokumentów potwierdzających pobyt pełnomocnika w szpitalu i odbytego leczenia, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o materiał zgromadzony w aktach sprawy.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego dniu 5 maja 2018 r. (druk ZPO, k. 210 akt sąd.). W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 12 maja 2018 r. (data nadania, koperta, k. 212 akt sąd.) stwierdził, że żądane od niego dokumenty wcześniej już złożył do Sądu, gdyż jego choroba ma charakter trwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez składającego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu, po trzecie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. W realiach rozpoznawanej sprawy zaznaczenia wymaga, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że jego zaniedbania obciążają stronę, którą reprezentuje.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że pełnomocnik skarżącego nie spełnił warunku formalnego, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., albowiem nie uprawdopodobnił, że wniosek o przywrócenie terminu wniósł do sądu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym kontekście Sąd zaznacza, że w celu ustalenia rzeczywistej daty ustania przyczyny uchybienia terminu, którą według pełnomocnika skarżącego była utrata przez niego zdrowia i związana z tym konieczność leczenia w szpitalu, wezwano pełnomocnika do okazania dokumentu, który potwierdzałby odbytą przez niego hospitalizację. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego nie przedłożył żądanego przez Sąd dokumentu, a jedynie lakonicznie stwierdził, że dokument ten już wcześniej złożył, gdyż choroba jest trwała.
Mając na względzie tę okoliczność, a także fakt, że na kopercie (k. 212 akt sąd.), w której zostało wniesione pismo opatrzone datą 11 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego podał 16 sygnatur różnych spraw prowadzonych przed tutejszym Sądem z dopiskiem "i inne", Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał, aby złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 11 kwietnia 2018 r. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego należy uznać, że ów wniosek jest spóźniony, a tym samym nie podlega on merytorycznemu rozpoznaniu.
W tym stanie rzeczy Sąd działając, na podstawie art. 88 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.