Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez J. J., B. J. i C. J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1151/09.
Od powyższego postanowienia skarżący pismem datowanym na dzień 31 maja 2010 r. wnieśli osobiście skargę kasacyjną.
Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym strony zostały poinformowane w pouczeniu, jakie skierowano do nich wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia (dowód doręczenia w aktach sprawy). Pomimo tego skarżący wnieśli skargę kasacyjną.
Z uwagi na powyższe skarga ta, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na marginesie należy zaznaczyć, że strony wniosły również prawidłowy środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a więc miały świadomość tego w jakim trybie należy kwestionować postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, jednakże zażalenie to zostało wniesione bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.