Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie wniesione przez J.J., B.J.. i C.J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 grudnia 2009 r., którym tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżących.
Na powyższe postanowienie skarżący J.J., B.J. i C.J. pismem datowanym na dzień 18 marca 2010 r. (k-171) wnieśli osobiście skargę kasacyjną.
Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia zażalenia przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym skarżący zostali poinformowani w pouczeniu, jakie skierowano do nich wraz z odpisem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2010 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Pomimo tego skarżący wnieśli skargę kasacyjną zamiast zażalenia.
Z uwagi na powyższe skarga ta, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na marginesie należy zaznaczyć, że skarżący od tego samego postanowienia wnieśli również prawidłowy środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a zatem mieli wiedzę i świadomość trybu zaskarżenia postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie zażalenia.