Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
IIK 664/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
- 1. USTALENIE FAKTÓW
- 0.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
- 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty 2.
OCena DOWOdów
- 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒ 3.1.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I
A. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie Sądu oskarżony od początku obejmował swoją świadomością i wolą dokonanie kradzieży z włamaniem, dlatego zabierał ze sobą narzędzia (nożyce) przy użyciu, których pokonywał zabezpieczenia. W ten sposób pokonał zabezpieczenia m.in. do stojaka na butle z gazem i pomieszczenia gospodarczego położonego w S.. Z kolei w celu wejścia do budynku położonego w B. oskarżony użył siły w celu otwarcia zamkniętych drzwi powodując wygięcie metalowych części oraz wyrwanie drewnianych elementów drzwi o ościeżnic. Powyższe wprost wynika z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań pokrzywdzonych a także dowodów z dokumentów m.in. w postaci protokołu oględzin. Co istotne oskarżony działał przy tym wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym P. T..
Skonstatować należy, że przestępstwa z art. 279 § 1 kk dopuszcza się ten, kto kradnie z włamaniem. Kradzież z włamaniem jest przestępstwem kierunkowym. Zachowanie sprawcy tego czynu musi być zatem ukierunkowane na określony cel w postaci przywłaszczenia rzeczy, popełnić je można tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim (dolus directus coloratus). Dokonywanie zaboru w celu przywłaszczenia oznacza zamiar postąpienia z przedmiotem jak właściciel. Według uchwały SN z dnia 25 czerwca 1980 r. (sygn. VII KZP 48/78, OSNKW 1980, nr 8, poz. 65) kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zabezpieczeniem chroniącym dostęp do mienia (w nowszym orzecznictwie - zob. wyrok SN z dnia 3 lutego 1999 r., V KKN 566/98, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 7-8).
Sąd przyjął nadto uznał, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw o jakim mowa w art. 91§1 kk ponieważ wypełnił swoim zachowaniem przesłanki przyjęte przez doktrynę i orzecznictwo tj. między jego czynami zachodziła więź czasowa i sytuacyjna, a także jego działania podjęte zostały z wykorzystaniem tej samej sposobności.
Sąd ustalił, nadto, że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art.64 §1 kk, bowiem był uprzednio karany za przestępstwa podobne (tj. przestępstwa przeciwko mieniu) i odbył za nie karę co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, a kolejnego przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po jej odbyciu. Mianowicie wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 26 października 2016 roku w sprawie II K 671/16 A. C. został skazany za przestępstwa z art.280 §1 kk w zw. z art. 91§1 kk i art. 60§2 pkt 1 i §6 kk, art. 278§1 kk przy zast. art. 11§3 kk oraz art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 25.01.2017r do 10.05.2017 r oraz od 17.07.2018 r do 23.09.2018 r.
Z uwagi na powyższe rozważania, w ocenie Sądu, przyjąć należało, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona ciągu przestępstw z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk.
☒ 3.2.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
II
P. T. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie Sądu oskarżony od początku obejmował swoją świadomością i wolą dokonanie kradzieży z włamaniem, dlatego zabierał ze sobą narzędzia (nożyce) przy użyciu, których pokonywał zabezpieczenia. W ten sposób pokonał zabezpieczenia m.in. do stojaka na butle z gazem i pomieszczenia gospodarczego położonego w S.. Z kolei w celu wejścia do budynku położonego w B. oskarżony użył siły w celu otwarcia zamkniętych drzwi powodując wygięcie metalowych części oraz wyrwanie drewnianych elementów drzwi o ościeżnic. Powyższe wprost wynika z wyjaśnień oskarżonego A. C. oraz zeznań pokrzywdzonych a także dowodów z dokumentów m.in. w postaci protokołu oględzin. Co istotne oskarżony działał przy tym wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym A. C..
Skonstatować należy, iż przestępstwa z art. 279 § 1 kk dopuszcza się ten, kto kradnie z włamaniem. Kradzież z włamaniem jest przestępstwem kierunkowym. Zachowanie sprawcy tego czynu musi być zatem ukierunkowane na określony cel w postaci przywłaszczenia rzeczy, popełnić je można tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim (dolus directus coloratus). Dokonywanie zaboru w celu przywłaszczenia oznacza zamiar postąpienia z przedmiotem jak właściciel. Według uchwały SN z dnia 25 czerwca 1980 r. (sygn. VII KZP 48/78, OSNKW 1980, nr 8, poz. 65) kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zabezpieczeniem chroniącym dostęp do mienia (w nowszym orzecznictwie - zob. wyrok SN z dnia 3 lutego 1999 r., V KKN 566/98, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 7-8).
Ponadto Sąd uznał, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw o jakim mowa w art. 91§1 kk ponieważ wypełnił swoim zachowaniem przesłanki przyjęte przez doktrynę i orzecznictwo tj. między jego czynami zachodziła więź czasowa i sytuacyjna, a także jego działania podjęte zostały z wykorzystaniem tej samej sposobności.
Z uwagi na powyższe rozważania, w ocenie Sądu, przyjąć należało, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona ciągu przestępstw z art. 279§1 kk.
☐ 3.3.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐ 3.4.
Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐ 3.5.
Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐ 3.6.
Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4.
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
A. C. I
I
Za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw, Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności w granicach dolnego ustawowego zagrożenia (przestępstwo z art. 279§1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat). Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art. 53 kk kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwa według swego uznania, w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji szczególnej i ogólnej. W ocenie Sądu wymierzona kara jest współmierna do winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości jego czynów, jak i jego właściwości i warunków osobistych oraz dotychczasowego sposobu życia. Powyższa kara, zdaniem Sądu jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, skłoni oskarżonego do zastanowienia się nad swoim postępowaniem, respektowania prawa.
Sąd wymierzając oskarżonemu karę wziął pod uwagę stopień winy sprawcy oraz społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu przestępstw, które należy ocenić jako bardzo wysokie. Przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynów Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonych dóbr (przestępstwa przeciwko mieniu), a także okoliczności ich popełnienia, skalę i intensywność działania.
Skonstatować należy, iż uprzednia karalność oskarżonego (na kary pozbawienia wolności) nie pozwalała na skorzystanie wobec niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Zważyć należy, że zgodnie z przepisem art. 69§1 kk Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym jednego roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Oskarżony zarzucanego mu ciągu przestępstw dopuścił się warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art.64§ 1 kk.
P. T. II
II
Za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw, Sąd wymierzył mu karę pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia (przestępstwo z art. 279§1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat). Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art. 53 kk kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwa według swego uznania, w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji szczególnej i ogólnej. W ocenie Sądu wymierzona kara jest współmierna do winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości jego czynów, jak i jego właściwości i warunków osobistych oraz dotychczasowego sposobu życia. Powyższa kara, zdaniem Sądu jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, skłoni oskarżonego do zastanowienia się nad swoim postępowaniem, respektowania prawa.
Sąd wymierzając oskarżonemu karę wziął pod uwagę stopień winy sprawcy oraz społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu przestępstw, które należy ocenić jako bardzo wysokie. Przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynów Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonych dóbr (przestępstwa przeciwko mieniu), a także okoliczności ich popełnienia, skalę i intensywność działania.
Z kolei uprzednia karalność oskarżonego na karę pozbawienia wolności, wobec treści art.69 §1 kk uniemożliwiała skorzystanie przez niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Uprzednia, wielokrotna karalność oskarżonego wskazuje nadto, że jest on sprawcą zdemoralizowanym. W tej sytuacji, Sąd uznał za celowe orzeczenie wobec niego kary bezwzględnej pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu tylko kara bezwzględna, jako izolacyjna może wobec oskarżonego spełniać swoje cele: wychowawczy, prewencyjny i represyjny oraz wdroży go do przestrzegania porządku prawnego. Tak wymierzona kara spełni również swoje cele w zakresie prewencji ogólnej.
A. C. P. T. III
III
Stosownie do art. 46§1 kk Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody celem naprawienia szkody na rzecz R. K. (2) w kwocie 220 złotych oraz na rzecz R. K. (1) kwoty 2550 złotych. Ustalając wartość szkody Sąd opierał się na zeznaniach tychże pokrzywdzonych.
W toku postępowania ustalono, że w zakresie kradzieży z włamaniem butli gazowych te stanowiły własność R. K. (2). Powyższe wprost wynika z zeznań J. C., który wskazał, że przedmiotowe butle dzierżawił od R. K. (2). Sama pokrzywdzona zeznała, że skradziono dwie butle (...) w wyniku czego poniosła szkodę w kwocie 220 złotych. Z kolei w zakresie przestępstwa popełnionego na szkodę R. K. (1) Sąd przyjął, że w skład skradzionych rzeczy dodatkowo wchodziły palnik do butli wartości 100 zł oraz patelnia elektryczna wartości 150 złotych, zaś wartość 1 krzesła wyniosła 150 zł. W tym zakresie należało ustalić, że łącznie całkowita szkoda wyniosła 2550 złotych.
- 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
- 1.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
Sąd nie orzekł o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego A. K. albowiem pokrzywdzony ten w toku postępowania odzyskał skradzione mienie.
Sąd błędnie nie określił w wyroku o solidarnym zobowiązaniu oskarżonych do naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonym szkody.
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności 6. 1Podpis