Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 grudnia 2017 r. rozpoznał na rozprawie skargę kasacyjną A. M. (dalej: skarżący, strona) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 października 2013 r., I SA/Łd 354/11, w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 10 stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika należności pieniężnych. Z przedmiotowego posiedzenia sądu został sporządzony protokół rozprawy.
Pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie kserokopii protokołu rozprawy z dnia 19 grudnia 2017 r. Przesyłka sądowa zawierająca żądany dokument dostała doręczona skarżącemu w dniu 19 styczna 2018 r.
W dniu 26 stycznia 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 19 grudnia 2017 r. Do wniosku został dołączony spóźniony wniosek. Przesyłka została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 20 stycznia 2018 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż kserokopię protokołu rozprawy z dnia 19 grudnia 2017 r. otrzymał w dniu 19 stycznia 2018 r., co spowodowało niemożność wystąpienia przezeń z żądaniem sprostowania protokołu w terminie. W ocenie skarżącego rzeczona okoliczność wskazuje na brak winy w niedochowaniu terminu, co winno uzasadniać jego przywrócenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. W doktrynie i judykaturze zgodnie przyjmuje się, iż powołany termin 30-dniowy, w którym strony mogą żądać sprostowania protokołu, jest terminem procesowym, który może podlegać przywracaniu na zasadach określonych w art. 86 i n. p.p.s.a.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powołane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie winy należy bowiem poddać analizie nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.